AZJA PO RAZ DRUGI...

Smaki ulicy

2012-02-10T08:35:00.000-08:00

Stary filmik, który nam się gdzieś zapodział:)

Rach Gia

2012-02-07T06:09:00.000-08:00

Wydaje nam sie ze Wietnamczycy upodobali sobie i to bardzo suszone owoce morza. Wyobrazcie sobie rybe np. makrele ktora zostawiacie na stole w kuchni na sloncu. Wracacie po paru godzinach do domu i co??? No wlasnie takimi zapachami jestesmy neceni na roznych ulicznych marketach. Jednakze nie tylko, poniewaz zdarzaja sie i takie miesjca gdzie ryby suszone sa na ulicach i kazdy przechodzien moze popatrzec na te piekne okazy i przelknac slinke ? Mniam?

W roznych przewodnikach powtarza sie zawsze jedna wazna sprawa: porady dla kobiet podrozujacych samotnie. Nagie kobiece ciala to tutaj rzadkosc. Odkryte ramiona, gole nogi, duzy deklot takie atrakcje prezentuja tylko turystki badz mozna zobaczyc w telewizji. Bez wzgledu na temperature na dworze, lokalne kobiety zawsze beda na sobie mialy dlugie spodnie i bluzke z dlugim rekawem. Z wlasnych doswiadczen moge napisac ze porady aby przyslonic nagie cialo sa sluszne. nie raz czulam sie nieswojo gdy lokalesi patrzyli sie na mnie a raczej w moj dekolt. pamietajcie, jak jestescie w malych wioskach to zalozcie na siebie cos wiecej a oszczedzi wam to nerwow.

Ciezko pozostac niezauwazonym w Wietnamie. Miasto przerzutowe takie jak Rach Gia, gdzie nie zatrzymuje sie zbyt wielu turystow to miejsce gdzie biala twarz to atrakcja.

W kazdym miescie, znajdziecie targi i markety uliczne. Grzech nie zajrzec. Maja wiele do zaoferowania: swieze warzywa i owoce, mieso (nie radzilabym), owoce morza jak rowniez gotowe dania np. gotowane ziemniaki (jak dla mnie niedogotowane).

W malych uliczkach Rach Gia nawet w swieta mozna znalezc uliczne targowiska. Ponizej - kup sobie kurczaka na rosolek - swiezszy byc nie moze.

Bezwietrzny dzien, nie straszny dla dzielnego grill mastera. Elektryczny wiatrak nie jedno ma imie :)

W Rach Gia bez problemu znjadziecie nocleg. My sugierujemy niedaleko miejsca skad odplywaja statki. Spokojnie za 10 usd mozna sie ulokowac na noc w czystym pokoju z klimatyzacja (nawet w sezonie). Poza sezonem i w nizszym standardzie mozna znalezc pokoj nawet od 5 usd.

Od strony praktycznej:

Na Phu Quoc mozna dostac sie z dwoch miast Rach Gia i Ha Tien. My wybralismy te pierwsze poniewaz bylo nam wygodniej. Jesli jednak udajesz sie dalej do Kambodzy, Ha Tien wydaje sie tez dobrym wyborem. Promy docieraja do wielu miejsc na wyspie, w zaleznosci od tego skad przyplywasz. Superdongi, czyli lodzie z Rach Gia wyplywaja z portu o 8.00 , 13.00 i 13.30 natomiest z wyspy o 8.00, 8.30 i 13.00. W jedna strone trzeba zaplacic jakies 295000 vnd czyli dosc sporo bo 15 usd.

http://superdong.com.vn/Pages/HomePage.aspx

Warto zapamietac ze istnieje mozliwosc taniego transportu z portu do miasta Duong Dong, jesli uda Wam sie znalezc bialo zielony autobus Sasco (25000 vnd/os). Odjezdza z Duong Dong na 1h15 minut przed odplynieciem promu z biura Superdongow. Motorki zabiora cie za jakies 40000 vnd na long beach.

Miasto skuterkow.

2012-02-04T03:53:00.000-08:00

Wietnam to panstwo skuterkow. Tak czytalismy przed przyjazdem. To co jednak napotkalismy przeroslo nasze oczekiwania. W Wietnamie mieszka okolo 85 mln ludzi. W samym Sajgonie liczba mieszkancow ciagle rosnie od 1975 roku kiedy zamieszkiwalo go tylko 2 miliony ludzi ta liczba zwiekszyla sie czterokrotnie. Osiem milinow mieszkancow i tyle samo skuterkow co mieszkancow Singapuru - czyli prawie 5 milinow. Niesamowite, ale zarazem bardzo proste. W calym wietnamie jest o 2 miliony wiecej skuterow niz mieszkancow Australii tzn az 24 miliony motorow.

Kazdy chce wozic tylek, ale malo kogo stac na samochod. Zagraniczne auta, bo o takich tylko mowa, sa przerazliwie drogie. Rzad naklada tu 100% clo na import (nie tylko samochodow). Od dwoch lat jednak, istnieje ulga i auta z Azji objete sa tylko 60% clem. Nadal jednak nie jest to malo. Oprocz motorkow na ulicach przewaznie widac taksowki i autobusy. Jazda samoochodem po tutejszych drogach to jak egzotyczna przygoda. Przejscie przez ulice to jedna z tutejszych atrakcji. Jak powiedzial nasz przewodnik to bardzo proste - podnosisz reke, zamykasz oczy i powoli ruszasz przed siebie.

Homestay w delcie mekongu

2012-02-01T02:21:00.000-08:00

Polub nas na facebook-u

Praktyczny post o podrozowaniu

2012-01-29T21:36:00.000-08:00

Podrozowanie autobusami po Wietanmie to nie taka latwa sprawa jak w przypadku Malezji czy Tajlandii.
W HCMC znajduje sie parenascie stacji autobusowych. W zaleznosci od tego w jakim kierunku sie wyrusza z miasta trzeba udac sie na odpowiednia stacje. Wietnamczycy polecili nam dwie linie :
Phuong Trang http://www.futatrans.com.vn/, czyli pomaranczowe autobusy oraz
Mai Linh Express, czyli zielone autobusy.
My korzystalismy z jedenj i drugiej opcji, ale rowniez z innych przewoznikow. Rzecz w tym ze wiesz czego mozesz sie po nich spodziewac. Poza tym posiadaja oni minibusiki ktore dowoza klientow z roznych czesci miasta, badz po skonczoenj podrozy do hotelu. How good is that !!!
W szczegolach wyglada to tak ze kupujesz bilet w agencji lub bezposrednio z ich biura (w roznych czesciach Sajgonu, w tym w district 1 sa te pomaranczowe i dlatego tez najbardziej popularne wsrod turystow.) Do biura podjezdza minibus i zabiera cie na glowna stacje. Po zakonczonej podrozy, wysiadasz z autobusu i podajesz gdzie chcesz sie udac dalej a kierowca wskazuje ci gdzie masz czekac na transport. Za minibuski sie nie doplaca - pamietajcie :)
Kiedy wysiadziecie z autobusu to na bank podleci do was mnostwo motokierowcow. Beda mowili ze nie ma tych busikow, badz juz sie skonczyly i kazda inne glupote tylko po to zeby oni mogli na was zarobic. Jesli jednak okaze sie ze faktycznie (sa takie sytuacje) nie ma tych busikow to wowczas negocjujcie z motobikami. W zaleznosci od odleglosci i miasta bedzie to od 20000 vnd do 40000 vnd za motorek. Na bank oni wyskocza z cena nawet do 10 razy wieksza, ale nie przejmujcie sie zawsze sie ktos znajdzie i za 20000 vnd. Jesli ci na dworcu nie daja ci spokoju i nie schodza z ceny, wowczas wyjdz na ulicy odejdz troche od stacji a tam na bank sie ktos znajdzie. Ponizej zdjecie tablicy z biura Mai Linh w district 10.

W weekendy ceny moga byc wyzsze. A juz na pewno spodziewajcie sie cen do 1.5 wyzszych w swieta. My zamiast 85.000 placilismy az 120.000 vnd poniewaz zblizaly sie swieta i Nowy Rok. Targowanie nie wchodzi wowczas w gre.

Zaczynamy video bloga

2012-01-29T03:47:00.000-08:00

Wietnamczycy - jacy naprawde sa?

2012-01-28T10:09:00.000-08:00

Zwiedzilismy juz maly kawalek Azji. Wietnam w wielu aspektach przypomina inne miejsca ktore widzielismy. Co go jednak odroznia od nich to ludzie. Jeszcze wczesniej nie trafilismy na tak przyjazny, otwarty i pomocny narod. Wiadomo, ze lokalesi ktorzy zyja z turystow, chca i beda chcieli naciagac obcokrajowcow do granic nieprzyzwoitosci, ale sa i inni reprezentanci ktorzy sluza pomoca, wyciagaja reke do biednego i zagubionego turysty. Juz wiele razy nasze tylki zostaly uratowane ze szpon taksowkarzy i natretnych sprzedawcow, to wlasnie zyczliwi ludzie sprawiaja ze mozna zakochac sie w Wietnamie.

Okazuje sie ze gra karciana wczesniej juz opisana przeze mnie to wcale nie gra dla dzieci. Podejrzelismy lokalnych facetow jak graja o pieniadze i to nie male.

Ponizej: Male gospodarstwa rybne na Mekongu.

Biedny nie znaczy nieszczesliwy. Zwlaszcza jesli rozumiemy biede jako niemoznosc posiadania komputera czy smartfona. Tutaj czlowiek nieszczesliwy to czlowiek nie najedzony, badz bez dachu nad glowa.

Walki kogutow to nielegalna rozrywka wsrod Wietnamczykow.

Podrozujac rowerem, parokrotnie zostalismy zaproszeni na herbatke i ciasteczka do lokalnych domow. Wietnamczycy sa poprostu niesamowici. Nie mowia nic po angielsku, ani slowa. Nie przeszkadza im to jednak zeby nawiazywac kontakty z nieznajomymi. Wyobrazcie sobie zaprosic do swojego domu nieznajomego spotkanego na ulicy i nie moc z nim zamiec ani slowa. Jezyk migowy jest w takich sytuacjach podstwa.

Na powyzszym zdjeciu - Iza z wlascicielka lokalnej hurtowni piwa. Tylko 9000 vnd (niecale 1,5 zl) za butelke. Wypas !!!

Pamiatkowe zdjecie z cala rodzina.

Pewnie tylko zbiry maja tatuza w Wietnamie. Tomek wzbudzal zainteresowanie wsrod dzieci.

Wkoncu zdjecie razem !

2012-01-28T09:28:00.000-08:00

Vinh Long powitanie nowego roku :)

2012-01-28T09:25:00.000-08:00

Kto by pomyslal ze w tak biednym kraju jak Wietnam swietuje sie nowy roku nie gorzej niz w Paryzu. Nasi gospodarze z homestay zatroszczyli sie o to zebysmy poczuli atmosfere nadchodzacego roku 2012. Pomimo ze my juz jestesmy w 2012 nie zaszkodzilo nam zaswietowac raz jeszcze.

Poznym wieczorem pod dom zostala podstawiona lodka. Spodziewlismy sie czegos malego i skromenego a tu taka niespodzianka. Bylismy jedynymi obcokrajowcami i dzieki temu moglismy swietowac i wczuc sie w lokalne zwyczaje nowo roczne.

Caly czas porownywalismy jak swietujemy Nowy Rok w Polsce czy Australii a jak wygladalo to w Wietnamie. Tutaj cala rodzina przy herbatce (jasminowej herbatce mamus) cicho siedziala w lodce i wgapiala sie w niebo. W Polsce lodka uginalaby sie od krat piwa a z lodki wyskakiwaliby od czasu do czasu pijani malolaci.

Dzieciaki nauczyly mnie nowej gry karcianej, popularnej nie tylko wsrod mlodziezy. Reguly gry sa proste.

I) dostajesz 3 karty

II) zliczasz punkty (as 0, kolory po 1)

III) liczy sie tylko druga cyfra czyli gdy masz 16 to masz 6, gdy masz 25 to masz 5

IV) wygrywa ten co ma najwiecej punktow

PROSTE!!

O godzinie 12 przywitaly nas fajerwerki. Caly pokaz trwal jakies 30 minut i byl mistrzem. Kolory odbijaly sie w wodzie co spotegowalo jeszcze wrazenie. Cudownie !!! Cala wrzawa ucichla, lodki wylaczyly silniki, tylko huk sztucznych ogni i rozblyski swiatla na niebie.

No moze na naszej lodce sie nie pilo, ale to nie znaczy ze nikt nie pil.

Vinh Long

2012-01-26T20:14:00.000-08:00

Dlaczego wybralismy Vinh Long jak drugie miejsce postoju w Azji? Sama nie wiem. Jadac minibusikiem z Sajgonu, nasze glowy podskakiwaly jak pileczki pingpongowe, przepocone koszulki przyczepily sie plecow, a brak miejsca na dluzsze niz wietnamskie nogi doskwieral juz po 15 minutach. Pomimo zapewnien agencji turystycznych ze biletow juz nie ma badz ze wogole nie dzialaja zadne linie autobusowe, kupilismy bilet na jakiesj malej stacji w district 10.

Czy na pewno dojedziemy do Vinh Long? Tego nie bedziemy pewni dopki nie wysiadziemy.

Jesli podrozujesz baz zadnego planu i zastanawiasz sie dopiero na miejscu co dalej, to sa takie mile chwile gdy przytrafia sie cos niespodziewanego i zaskakujacego. Taka byla wlasnie nasza wizyta na homestay u pewnej wietnamskiej rodziny. Na stacji zaczepil nas mily chlopak i zaproponowal nocleg w swoim domu. Na poczatku dosc nieufnie podeszlismy do tej propzycji, ale on wyciagnal wielki zeszyt z wpisami jego bylych gosci. Byly tak pozytywne ze od razu wydal mi sie to dobry pomysl. Tomek chcial sie targowac o cene ale bezskutecznie 250000 vnd za osobe w tym kolacja i sniadanie. Brzmi nadal niezle ...

Na wyspie An Binh powitala nas bardzo serdecznie cala rodzina Sanga - wlasciciela. W tym domu w trakcie naszego pobytu przewinelo sie z 50 osob z jego rodziny. Wszyscy mieszkaja na tej wyspie, niektorzy tuz obok, a inni pare metrow dalej. To jakby mala wioska gdzie wszyscy sie znaja i sa sobie rodzina.

A oto i moj ulubieniec. Siadal mi na kolanach kiedy pisalam bloga i chetnie pozowal do zdjec.

Wlasciciel hotelu jest bogaty! Jest biznesmenem! - slyszelismy. Tak wlasnie jest postrzegany na tej wyspie. Niedlugo otworzy juz drugi homestay i zostanie wowczas wpisany do przewodnika Lonely Planet. Cala rodzina podziwia Sanga. Przez 3 dni naszego pobytu, zauwazylismy ze w sumie cala jego rodzina (jakies 16 osob moze wiecej) zyje z tego biznesu. W kraju gdzie srednie zarobki na miesiac to okolo 150 $, Sang ma wiekszy dochod w dwa dni!

Razem z nami w homestay przebywaly jeszcze 3 dziewczyny z Francji, a nastepnego dnia dojechala jeszcze parka Francuzow. Okazalo sie ze nasz homestay jest polecany w jakims francuskim przewodniku i jest bardzo popularny wsrod Francuzow.

Rzeka Mekong nie zachwyca kolorem. Jest brazowo brudna, zapewne od osadu ktory niesie. Zastanawiam sie jednak jak duzy wplyw na jej zanieczyszczenie maja mieszkancy Wietnamu. To jest absurdalne co mozna w niej znalesc. Standard to plastikowe butelki i torebki, steropian, drewniany stol, najrozniejsze odpady organiczne: skorki od owocow, resztki jedzenia, skorupki od jajek wow to jak wielkie plywajace wysypisko smieci. Nie wspomne juz o kanalizacji w domach gdzie wszytsko co splukujesz w lazience trafia zaraz do rzeki. A przy tym wszystkim ludzie ktorzy wogole tego nie zauwazaja i jak np ta dziewczyna ponizej myja sobie wlosy w rzece - kanalizacji.

Ciepla jednakze nie upalna pogoda sprzyja mieszkancom. Kiedy tylko moga wychodza z domu i wiekszosc prac domowych wykonuja na zewnatrz.

Kolacje byly miestrzem swiata. To wlasnie tutaj nauczylismy sie zawijac jedzenie w namoczony papier ryzowy. Zjedlismy po raz pierwszy elephant fish (rybe slon) razem z luskami i poczulismy wietnamska goscinnosc. Powoli zmieniamy zdanie na temat kuchni wietnamskiej i zaczynamy odkrywac jej smaki. Nie mozemy sie doczekac zeby sprobowac jeszcze wiecej.

Chinska dzielnica

2012-01-25T02:51:00.000-08:00

Noworoczne lampiony w calym miescie

I wszedzie sprzedawcy balonow. Do wyboru do koloru.

Sa tez fani Vespy.

Wejscie na targ w chinskiej dzielnicy.

Prawie wszystko co mozna zjesc jest tutaj suszone.

Suszone krewetki....

...osmiornice, ryby, owoce az strach bylo probowac ale skusilismy sie na suszone osmiornice.

Na tylach targu niezliczone ilosci swiezych owocow :)

I mikro kotek, przywiazany wstazeczka do doniczki.

Hurtownia arbuzow

I moja muza

wedrujaca posrod uliczek...

Zasluzona kolacja.

Dalsze zwiedzanie Sajgonu...

2012-01-24T09:09:00.000-08:00

Uwielbiam japonskie restauracje, zwlaszcza w Azji gdzie maja bardziej autentyczny smak i nie rujnuja portfela. Wlasnie pierwszego dnia wpadlismy na bardzo mila knajpe w samym centrum. Wysmienity makaron udong, podany w bento box razem z roladka z jajka, mini ziemniaczana saltka i smaczna zupa miso. Poczulam sie jak w Japonii. Jedlismy tam w porze lunchu, a goscmi restauracji byli wylacznie Japonczycy. To chyba wystarczajace poswiadczenie, ze jedzenie tam nie odbiegalo wiele od prawdziwej japonskiej kuchni.

Pierwsze swieze kokosowe mleczko podczas tej podrozy.

Dziesiatki skuterow na swiatlach. Niektorzy jak im sie spieszy to jada poprostu po chodniku i nie robi to na nikim wrazenia.

Jedna z pysznych zup wietnamskich, ktora spozylismy w dosc znanej restauracji z przewodnika Lonely Planet - Quan An Ngon. Miesci sie niedaleko muzem wojny.

Ryz we wszystkich kolorach teczy.

Faworyt Izy na koniec dnia. Bulka z jajkiem na twardo, ogorkiem i sosem sojowym, pycha!!! Jak w domu!!

Praktyczne porady:

Ceny w HCMC sa wyzsze niz poza miastem, nie mowiac juz o district 1 gdzie pelno turystow jak i lokalesow ktorzy robia kasse na turystach. Ceny ulicznych przysmakow sa niskie, ale warto pamietac ze za bulke czy zwiniatka papieru ryzowego z wypelniaczem nie powinnismy zaplacic wiecej niz 10000 vnd. Nie krepujacie sie targowac, jesli myslicie ze odstaniecie cos takiego samego w Polsce ale taniej to znaczy ze grubo przeplacacie. Duza woda to koszt od 6000 do 10000 dongow.

Japonska restauracja Dragon Hot Pot na ulicy 122-124 Ho Tung Mau Street, District 1. www.dragonhotpot.vn.
Quan An Ngon Restaurant - ceny lekko powyzej standartow. Bylismy tam na samym poczatku wyprawy i trudno nam stwierdzic czy jedzenie bylo dobre czy nie. Teraz po tygodniu moge powiedziec ze nie odbiegalo od tego chociazby na ulicy. Bardzo fajnie zorganizowne i ladne wnetrze.

Podstepne sajgonki!

2012-01-24T08:57:00.000-08:00

W Sajgonie pozegnalismy sie z naszym starym aparatem Nikonem D40. Po przeszlo 4 latach zostal wymieniony na lepszy model. Nowy Nikon D7000 jest wkoncu nasz Juhuuuuuuuuuu :) Po calym dniu targowania Tomek dobil targu i wieczorem cieszylismy sie jak dzieci z nowego nabytku. Teraz czekaja nas godziny nauki z instrukcja obslugi. Wybaczcie zatem drobne poczatkowe potkniecia, ale dopiero sie uczymy.

Narazie zdjecia nie beda mistrzostwem swiata (bo nie mam pojecia do czego sluzy milion opcji w tym aparacie) ale niedlugo, jak przeczytam instrukcje obslugi napewno jakosc sie poprawi. Teraz jednak nie mam czasu na czytanie wiec moze to troche potrwac i nie wiem czy sie wyrobie do konca tej podrozy po Wietnamie hehe... Ponizej pierwsze fotki:

Skąd wzięła się nazwa sajgonki? Nem rán to oryginalna nazwa potrawy dzisiaj znanej raczej jako sajgonki. Sài Gòn po sajgońsku oznacza nem. Nem natomiast to po wietnamsku wieprzowe mięso mielone, które jest podstawą tego dania. Rán z kolei po wietnamsku znaczy smażone, tak więc Nem rán to po prostu smażone mięso wieprzowe.

Sajgonki, jak sama nazwa wskazuje to potrawa ktora nalezy sprobowac podczas pobytu w Sajgonie. Rodzajow tego przysmaku jest tu wiele. Po pierwsze, nalezy zdecydowac czy wolicie sajgonki smazone czy surowe. Te drugie, to poprostu warzywa i makaron zawiniete w papier ryzowy. Mielismy okazje sprobowac je w malej knajpce w HCMC. Zamowilismy 4 sztuki, z czego Tomek zmeczyl 3. Ja po 2 gryzach sie poddalam. W srodku takiej sajgonki znajdziecie: salate, makaron ryzowy, miete i jakies inne niezidentyfikowane do tej pory listki. W samku podobne sa do miety, jednak zdecydowanie bardziej intensywne.

Do tego drink nie wiadomo z czego, za slodki i rowniez nie do wypicia :) Nie ma jak smaczna kolacja w ulicznej knajpie :)))

Wietanmczycy chyba wcale nie chodza, tylko wszedzie jezdza na motorkach, woza nimi wszystko bez wzgledu na wage i rozmiar. Samochodow na ulicach prawie nie widac. Powyzej jakis handlarz oponami :)
Do tej pory widzielismy juz jak smigaja na motorkach z drzewami w donicach, hurtowymi ilosciami kartonow piw, makulatura oraz calym swiniakiem (niezywym).

Wiekszosc ulicznych parkingow obslugiwana jest przez parkingowych, ktorzy odbieraja skuter, ustawiaja go w bezpiecznym miejscu, daja wlascicielowi numerek odpowiadajacy numerowi zapisanemu kreda na siedzeniu motorka.

Hurtownia piwa.

Iza wmieszala sie w tlum i byla "prawie" nie do poznania.

Praktyczne porady:

Jesli zamierzacie zakupic jakies sprzet elektroniczny to udajcie sie do Thuong Xa Tax Center (nie wiem skad ta nazwa) http://thuongxatax.com.vn/vn/index.asp. Ceny bardzo podobne do tych w Polsce - no moze przy wiekszysz zakupach jest szansa utargowac 10%. Przestrzegamy jednak przed podrobkami, ktorych jest podobno wiele na tutejszym rynku, zwlaszcza jesli chodzi o male rzeczy typu: karty pamieci, telefony czy ipody.

Ladowanie w roku 2011

2012-01-21T21:09:00.000-08:00

Jak przystalo na backpakerow, juz od ladowania w Saigonie poszukujemy oszczednosci. Wiadomo, ze rozni nas wiele od backpakerow z Anglii, Niemiec czy USA. Dla nich oszczednosci to nie to samo co dla nas.

Istnieje pare opcji wydostania sie z lotniska. Najprostsza, najpowszechniejsza i najdrozsza to taksowka. Kosztuje jakies 7 usd do district 1 (regionu 1 – centrum). Najlepiej cene ustalic wsiadajc do auta bo pozniej jest juz za pozno. Inne opcje to busiki, ciezko sie jednak zoorientowac ktory gdzie jedzie. Najtansza to poprostu autobus miejski. Mielsimy tyle szczescia ze udalo nam sie jeden zlapac. Odjezdza z drugiego pietra i jak dobrze pamietam z drugiego pasa. Kosztuje jakies 5000 vnd za osobe (0.5 usd).

Obcokrajowiec w austobusie jest dosc nietypowym zjawiskiem i mijajace nas twarze w busikach usmiechaly sie i wytykano nas palcami „Biali w autobusie hehe”. Pomimo ze bialy nie jest tu zjawiskiem nieslychanym, to jadac gdzies poza centrum odczuwalismy wzrok lokalesow na sobie. Dzieci krzycza hello hello what is your name? Jest to bardzo slodkie...

No to dojechalismy do Ben Thanh Market, slawny rynek w Saigonie. Pomimo duzych problemow z dostaniem sie do hotelu, wkoncu oblani potem, zmeczeni dzwiganiem 18 kg na plecach doszlismy do hotelu. Cala podroz samolotem strasznie nas zmeczyla. Padlismy na lozko i po paru godzinach wstalismy aby cos zjesc i znowu do lozeczka.

Drugiego dnia obudzili sie w nas turystyczni zapalency. Tomek obmyslil trase zwiedzania i ruszylismy.

Bin Tham Market – polozony w district 1, market w ktorym znajdziecie wszystko poczawszy od jedzenia, poprzez ubrania, torebki, bizuterie, buty, nakrycia glowy, stoly i meble oraz wysposazenie wnetrz. Jest to pierwsze miejsce w Azji gdzie pare osob na stoiskach wogole nie chcialo sie z nami targowac! Rozpuszczeni handlowcy to jeszcze gorsza rzecz niz rozpuszczeni kelnerzy. Nie wazne, nie jest to przeciez jedyny market w HCMC (Ho Chi Minh City).

Kazdy kto czytal porady Cejrowskiego wie ze pierwszym krokiem obcokrajowca za granica jest upodobnienie sie do tubylcow. Tak tez postapilam. Zakupialm tunike, nastepnie bambusowy kapelusz. Przebralam sie w knajpce i wyszlismy na ulice, sprawdzic genialnosc tej propozycji. Niestety, pomimo wszelkich staran sa rzeczy ktorych nie zmienie. Nie wiem jak Cejrowski to robil (nawet w Ameryce Poludniowej) ale nasza macznie biala skora to znak rozpoznawczy. No chyba ze chodzi na solarium pare tygodni przez wyjazdem. Poza tym wzrost, do tej pory nie spotkalam tutaj Wietnamki ktora dorastalaby mi do ramion. Wystaje swoja glowa mocno ponad tlum a Tomek moze poczuc sie tu niczym koszykarz. Plan padl – kompletna porazka. Taka opcja nie przejdzie w Azji. Nastepnym razem w razie podrozy do krajow Ameryki Poludniowej wyprobuje ja raz jeszcze.

Pierwszego dnia zjedlismy kolacje na ulicznych straganach. Smazone na glebokim oleju panierowane krewetki i ryzowe kuleczki to prawdziwy wypas. Do tej pory obeszlo sie bez zadnych problemow zoladkowych takze albo mamy duzo szczescia albo tutejsi kucharze zachowuja jednak minimum higieny podczas gotowania.

W parku niedaleko naszego hotelu trwaly przygotowania do Nowego Roku. No wlasnie i tutaj niespodzianka. W Wietnamie uznawane sa dwa kalendarze. Dzis jest 22 stycznia badz tez ostatni dzien roku Kota 2011. Swietujemy dzis sylwestra i to juz po raz drugi. W calym miescie wielkie przygotowania.Wszedzie sprzedaja kwiaty badz drzewka owocowe. Centrum ustrojone jest swiecacymi lampeczkami, lamionami i dywanami z kwiatow. Wietnamczycy wkraczaja w rok Dragona – Smoka. Patrzac na ten caly balagan i chaos z boku zastanawiam sie czy u nas tez tak wyglada goraczka przed swiatecznych zakupow.

Porady praktyczne:

Hotel Sunny – zarezerwowany przez booking.com ale tylko na 1 noc. Co prawda polozony w district 1, jednak na obrzezach backpakerskiej mekki. Srednio czysty, no ale to Azja. W naszym pokoju brakowalo okna co daje poczucie zagubienia w czasie. Niemoznosc okreslenia czy jest dzien czy noc jest przygnebiajaca. Przy cenie 22$ za noc postanowilismy szybko poszukac czegos innego.

Hotel 68 – fajny hotelik w samym backpakerskim centrum. Tym razem z oknem oraz basenem, sauna, jacuzzi i tarasem widokowym. To wszystko na dodatek w tej samej cenie 22$. Polecamy zdecydowanie bardziej niz ten poprzedni aczkolwiek nie obedzie sie bez ale czyli azjatyckie „niedo”. Niedorobki, niedosprzatane i nie do konca. Po co chowac kable w scianie jak mozna je przykleic plastrem? Po co sprzatac jak i tak zaraz ktos pobrudzi? No i basen w hotelu jest, ale nie do konca otwarty. Na szczescie nastepnego dnia byl i moglismy wskoczyc do wody i ochlodzic sie bo temperatura siega w ciagu dnia do 33 stopni.

W regulaminie hotelu, mozna znalesc te wszytskie bzdety na temat porzadku, ciszy itd. Jest jednak jeden wazny podpunkt. Pary oficjanie nie bedace w zwiazku malzenskim, prosimy o zarezerwowanie oddzielnych pokoi. I to sie nazywa porzadek. W rzeczywistosci chodzi tu bardziej o to zeby mezczyzni nie przyprowadzali sobie pan do towarzystwa do pokoi.

Przelot z Europy do Azji to tylko 12 godzin :)

2012-01-21T09:20:00.000-08:00

Przelot samolotem, ktory trwa wiecej niz 5 godzin nie moze byc milo wspominany. Sam lot do Kuala Lumpur trwa 12 godzin, takze spedzenie go na niezbyt wygodnym malym fotelu w klasie ekonomicznej to prawdziwa tortura. Najlepiej to przespac, ale jak ? jesli w Polsce jest dzien i my nawet nie myslimy o spaniu. Zaczynamy zatem zmieniac pozycje: glowa na Tomka kolanach ,yyy no nie dretwieje mi noga, zmiana, moze nogi na jego nogi, tez niezbyt wygodne, pozycja prosta, zbyt uciazliwa, zgiecie na pol - boli brzuch, wkoncu drzemka – budze sie z usmiechem i slysze od Tomka no to pospalas cale 25 minut :(. Fajnie juz tylko 11 godzin i 30 minut. Tak jakos leci na poczatku powoli, pozniej jak zostaje juz mniej niz polowa do ladowanie, czasu zaczyna ubywac znacznie szybciej. No i ladujemy... ale przeciez do Ho Chi Minh jeszcze jeden przelot. Nie musimy sie jednak juz przejmowac, jestemy w Azji. Pachnie Azja, cieplo i duszno jak w Azji, glosno jak w Azji tego nie da sie podrobic – wyladowalismy.

Porady praktyczne:

Jesli z KL jedziecie dalej i nie udalo Wam sie nadac bagazu bezposrednio do portu docelowego to cala odprawa wraz z odebraniem bagazu powinna Wam zajac jakies 45 minut. W naszym przypadku lot do Saigonu mielismy po 3 godzinach od planowanego ladowania w KL i bez trudu zdazylismy przejsc odprawe, odebrac walizki, nadac je ponownie, zjesc i udac sie pod bramki na nastepny wylot. W razie pytan piszcie ipecherzewska@gmail.com. Pozdrawiamy z Wietnamu :)

Paryż

2012-01-19T09:48:00.000-08:00

Na naszej drodze do Azji stanal Paryz. Miasto ktore bylismy zmuszeni odwiedzic zeby pozniej moc sie dostac do Kuala Lumpur a nastepnie do Sajgonu. A wszytsko przez AirAsia, ktora lata z Europy tylko z Londynu i Paryza Orly. Na niekorzysc fanow tych lini lotniczych z koncem marca zawiesza wszystkie polaczenia z Europy, takze oszczedni backpakerzy beda musieli poszukac innych tanich opcji przelotow do Azji.

Paryz zachwycal i zaczwyca do dzisiaj. Jego centrum przenosi Cie w dawne czasy. Urocze kamienice, male kawiarenki i mnostwo zabytkow – romantyczniej byc nie moze. Niestety to wszytsko za nie male pieniadze – EURO. Na kieszen polskiego turysty to niestety nie maly wydatek, wiec albo od razu godzisz sie z tym ze wracasz z pustym portfelem albo bierzesz konserwy z pasztetem i bulki. Niestety nawet tak nie obronisz sie przed koniecznymi wydatkami. Transport publiczny, dojazd z lotniska i hotel to konieczne wydatki i wydaje mi sie ze oszczedzanie na jedzeniu i tak nie przyniesie wiekszej ulgi portfelowi. Zatem jak do paryza to na pewno zaszalec. My mieslismy troche czasu i po check in w hotelu, pobieglismy – doslownie – pod wieze Eiffla. Nie na prozno jest symbolem Paryza. Jest cudowna, zwlaszcza w nocy kiedy swieci sie na zloto i pieknie prezentuje swoja figure. Pamietam ja od kiedy mialam 9 lat. Nadal wzbudza we mnie wielkie WOW, jednak tym razem nie balam sie na nia wspinac. (Gdy pierwszy raz odwiedzalam Paryz z rodzicami to wchodzilimy na drugie pietro wiezy a ja strasznie sie balam, mialam lek wysokosci. Wydawalo mi sie ze moge w kazdej chwili wpasc w szpary pomiedzy schodami) .

Tego dnia slonce pieknie przygrzewalo, jednakze nadal bylo tylko jakies 5 stopni. Nastawieni na Azje nie zabralismy za duzo cieplych rzeczy, wiec nie musze wspominac ze przemarzlam.Wspinaczka na wieze dobrze nam zrobila. A tam nieposdzianka - lodowisko w rytm przebojow disco. Nie mieslimy jednak czasu na takie atrakcje i zoladki zaczely sie odzywac domagajac jedzenia.

Kazdy, ale to kazdy mieszkaniec wielkiego miasta powie ”Unikaj restauracj w najbardziej tlocznych miejscach dla turystow bo sie nie najesz i zaplacisz krocie”. My wybarlismy sie niedaleko Notre Dame – idioci!! Krazylismy i patrzylismy w najrozniejsze menu sposrod tamtejszych knajpek. Szukalismy czegos, sami nie wiedzac czego. W kancu padlo na restauracje francuska, ktorej nazwy nie pamietam i pamietac nie chce. Usmiechniety kelner zaprowadzil nas do stolika bezposrednio przy oknie. Usmiechnelam sie w glebi ze dostalismy fajna miejscowke. Milym glosem zapytal „Amerikano” A my na to „No nie Polacy”. Jego twarz nagle posmutniala i odszedl bez slowa. Kiedy wrocil podac nam wino, ktore wczesniej zamowilismy, postawil je na stole i mowiac cos po srancuzku, grzebiac w wizytowka w zebach zebral nasze zamowienie. To sie nazywa zepsuty turystami kelner - pomyslam. Na domair zlego podal nam suchy chleb do serowego fondue. O nie tego sie nie wybacza. Wtedy stwierdzilismy ze czas opuscic ten swietny lokal i wbijamy sobie raz na zawsze do glowy ze nie jadamy tam gdzie siedzi najwiecej turystow tylko tam gdzie siedzi najwiecej lokalesow. Wtedy przypomnielsimy sobie o knajpce ktora odwiedzilismy podczas pierwszej naszej wspolnej wizyty w Paryzu (piszac teraz o tym, wspominam ta kolacje i cieknie mi slinka na mysl o serwowanej tam salatce z gesimi zoladkami). Jakkolwiek to zle brzmi, jest to swietne danie. Spokojnie moze sie nim najesc parka. Troszke podpici francuskimi winami wrocilismy do hotelu na Port de Orleans. Przed nami dluga podroz, w calosci jakies 20 godzin.

Praktyczne informacje:

Restauracja Le Relais Gascon http://www.lerelaisgascon.fr/. Polecana przeze mnie salatka to Salade du sud-ouest (12 euro).

Hotel w ktorym spalismy, nie jest wart szczegolnego polecenia. Poza tym ze mial ladny widok z okna i pokoj hotelowy byl dosc duzy to nie nalezal do tych najczystyszych a zdjecia z booking.com nie maja nic wspolnego z rzeczywistym wygladem pokoji. Wydaje mi sie ze wlasciciel powoli zmienia wyglad pokoi bo czesc z nich oraz wejscie i recepcja sa faktycznie designerskie, niestety pozostale w tym ten co i nam sie trafil to niestety nic szczegolngo. http://www.idealhotel.fr/ Nam sie udalo zaplacic tylko 60 euro. Super lokalizacja bo przy samej stacji metra.

Wejscie na wieze tylko 4,70 euro. Natomiast przejazd z lotniska CDG badz Orly az 9 euro za osobe w jedna strone. Dla tych ktorzy szukaja szybkiej opcji przejazdu z CDG do Orly badz odwrotnie to polecam RER B linia niebieska zabierze Cie bezposrednio z jednego lotniska na drugie w niecala godzine.

NASZ SLUB

2011-09-21T05:49:00.000-07:00

No tak jestesmy juz w Polsce od polowy lipca. Od pierwszego dnia praca wre. Latalismy miedzy Ilawa, Plonskiem, Warszawa a Poznaniem. Odwiedzilismy znjomych, rodzine i planowalismy nasz slub. Wydawalo nam sie ze 6 tygodni w zupelnosci nam wystarczy na przygotowanie wszystkiego i dopiecie na ostatni guzik wszystkich szczegolow. Pewnie byloby to mozliwe gdyby slub i wesele odbywaly sie w Polsce jednak w naszym przypadku postanowilismy zrealizowac nasze marzenie i zorganizowac slub w Hiszpanii, powiedziec sakramentalne tak w malym kosciolku w uroczej scenerii i w towarzystwie najblizszej nam rodziny i przyjaciol.
Nie bylo latwo wszystkich przekonac ze to dobry pomysl, ale teraz juz po weselu kazdy wspomni te pare dni z lezka w oku i przytaknie ze marzenia sie spelniaja tylko trzeba czasami na nie ciezko zapracowac.

Slub i wesele odbywly sie w Sant Marti de Llemena, uroczym malusienkim miasteczku niedaleko Girony. Goscie dotarli do nas w wiekszosci w piatek, natomiast uroczystosc odbyla sie w sobote. Dom jak rowniez okolica zdecydowanie naleza do najpiekniejszych jakie widzielismy. Mimo tego ze wszytsko bylo zalatwiane przez internet to nie bylo rozczarowan. Nasi gospodarze byli najbardziej pomocnymi i zyczliwymi ludzmi jakich poznalismy.

Slub zaczynal sie juz o godzinie 14:00, zatem od rana bylo mnostwo przygotowan. Goscie siedzieli w swoich pokojach i szykowali sie na uroczystosc. Udalo nam sie znalesc w Barcelonie, polskiego ksiedza, ktory zgodzil sie udzielic nam sakramentu malzenstwa. Ksiadz Krzysztof bardzo nas zaskoczyl swoja zyczliwoscia, poswieceniem jak i przepieknym kazaniem na temat milosci jakie wyglosil podczas mszy swietej.

Przed uroczystoscia rodzice poblogoslawili nam na nowj drodze zycia. Dobrze ze na czas znalazlam Tomka poniewaz na 40 minut przed msza on nadal wygladal tak:

Dosyc nie po mojej mysli bylo tradycyjne blogoslawienstwo dla mlodych od rodzicow, bo jak zwykle bylam spozniona. Nie chcialam tez zeby Tomek widzial mnie w suknie slubnej wczesniej niz w kosciele. Gdy moja chrzestna zobaczyla mnie w rozowej sukni, pomyslala "no coz, inny slub to i inna sukienka - moze i juz teraz taka moda" hehe. Blogoslawienstwo otrzymalismy nie tylko od rodzicow ale takze od cioci Hani, no i popedzilismy a raczej popedzilam sie szykowac.

Dawno dawno temu czyli wycieczka do Sydney

2011-05-15T23:02:00.000-07:00

Zdjecia z Sydney. Mama Krysia obchodzila swoje 50 urodziny pod Sydney Opera. Jeszcze raz STO LAT mamus :)

Byron Bay

2011-05-15T18:47:00.000-07:00

Na spozniony weekend majowy wybralismy sie wkoncu do Byron Bay. oddalone jest tylko jakies 120 km od Surfers paradise, ale potrzebowalismy odskoczni od codziennosci. pogoda robi sie coraz chlodniejsza i chociaz sloneczko grzeje zimny wiatr powoduje ze trzeba zalozyc bluze lub kurtke zeby nie zmarznac. W Polsce marzy mi sie wlasnie taka wrzsniowa piekna jesien.

Najwieksza i chyba jedyna atrakcja w Byron bay jest usytuowana na malowniczym wybrzezu biala latarnia morska z 1901 roku.

Nasz buda campingowa

Wczesniejsza nasz podorz po Australii trwala jakies 3 tygodnie. Jak widac bylo po zdjeciach spalismy w mikro malym namiocie. Tym razem ze wzgledu na pogode zdecydowalismy sie wynajac domek. Dostalismy nawet cos wiekszego no bo jest juz po sezonie.

Tomek poszedl dwa razy na surfing, pomimo ze bylo dosc zimno i nie mial pianki. Mnie natomist namowil na tenisa i chyba zaczniemy chodzic czesciej bo super sie bawilismy.

Jeszcze raz latarnia, tym razem udalismy sie na spacer i punkty widokowe. W tle najdalej wysuniety punkt wschod kontenentu Australia.

No i w droge...jak zwykle przygotowane na spacery po gorach - klapki i bez wody :)

Moulin rouge

2011-05-15T17:57:00.000-07:00

W drodze do Polski zaczepiamy o Paryz. Wyznam ze jednym z moich malych marzen byla wlasnie podroz do Paryza z ukochana osoba. Dlatego tez zrobilismy sobie postoj, co prawda tylko 2 noce w tym romantycznym miejscu, ale musi nam wystarczyc bo spieszymy sie do Polski. Pare tygodni temu nasza kolezanka z Gc Alina miala urodziny. Zdjecia z Mulin Rouge party sa juz na FB. A u nas na blogu tylko jeszcze 2 inne, ktore podobaja mi sie bardzo bardzo - zwlaszcza to drugie :*

Z ciekawosci sprawdzialam bilety na przedstawienie w Mulin Rouge za 102 euro mozesz miec przyjemnosc popatrzyc na piekne kobiety odziane w piora ze starczacymi sutkami. hmm jeszcze decyzja nie podejta. Tomek poki co chce isc, ale jak sobie pomysle ze mam wydac 800 zl ( za dwie osoby) za godzinny show to moze lepiej jechac na tydzien do egiptu. Zobaczymy - jesli ktos byl na show to niech da znac czy jest to warte tej kaski.

Swieta Wielkanocne

2011-05-15T17:46:00.000-07:00

Mamus oto dowody ze bylismy w kosciele w swieta :)

Zrobilismy nawet koszyczek wielkanocny.

Tomek tez byl

Nasz koszyczek troszke sie wyroznial na tle innych bo byl zielono kolorowy

Nie bede sie za duzo w tym miejscu wymadrzac bo szczerze nie wiem jaka jest sytuacja kosciola w Australii. Mam tylko male spostrzezenia i chcialabym sie nimi z wami podzielic. Po pierwsze, w odroznieniu do Polski, jest tu duzo roznych kosciolow (wyznan). W Polsce gdziekolwiek nie pojedziesz i widzisz budynek z krzyzem szanse masz wielkie ze jest to kosciol katolicki. W Australii jest zupelnie inaczej. Wiadommo ze ze wzgledu na mix kulturowy jest tu wiecej synagog i meczetow no ale te odrozniamy na pierwszy rzut oka. Inaczej jest z budynkami z krzyzami. Wtedy bardzo latwo jest sie pomylic. Tak tez bylo jak szukalismy kosciola Stella Maris. Trafilismy do miejsca gdzie odbywalo sie nabozenstwo w kosciele "Church of God".Stal budynek z krzyzem i cos tam cos tam christian wiec pomyslelismy "to my" :) Zorientowalismy sie dosc szybko ze to nie jest to miejsce, msza miala byc przciez po polsku :)

Wkoncu znalezlismy NASZ kosciol i ku naszemu zdziwieniu poswiecenie koszyczkow nie trwalo jak w Polsce 5 min i do domu tylko jakies pol godziny. Wnioskuje ze tutejszy ksiadz jest bardzo samotny i pragnie wiecej czasu spedzac z wiernymi.

Tutaj nasuwa sie kolejna roznica. Tydzien wczesniej bylismy na polskiej mszy, wydawalo nam sie ze bylismy jedynymi mlodymi ludzmi w kosciele. 80 procent to ludzie po 40tce jakies 10 % dzieci, ktore zostaly zaprowadzone do kosciola przez babcie i dziadkow no i moze pozostale 10 procent to mlodziez i ludzie przed 40tka. Nie wiem jak wyglda to teraz w polsce ale tutaj widac to bardzo wyraznie.

Ciezko mi tez powiedziec jak wyglada to na mszach anglojezycznych, ale podejrzewam ze jest jeszcze trudniej zobaczyc kogos mlodego. W sumie w rozmowach z naszymi znajomymi Australijczykami, zadko kto sie deklaruje ze wyznaje jaka kolwiek religie czy tez wierzy w cokolwiek.

W tym miksie kulturowo religijnym mozna sie tutaj latwo zgubic. Kto ma racje? Ktora religia byla pierwsza? Ktora jest wlasciwa? Ktorej zasady sa sluszniejsze? A moze wszytskie opieraja sie na podobynch zasadach i nie jest istotne w co wierzysz ale jak zyjesz. Fajnie jest porozmawiac z ludzmi ktorzy maja dystans do swojej religi jak rowniez z osobami ktore nie zadaja sobie pytan i wierza slepo. Roznice sa niesamowite bo na samym Gold Coast jest 100 albo wiecej roznych wyznan, a w poslce wsrod naszych znajmomych jak znajdzie sie jeden inny to juz jest cos.

Licznik odwiedzin

2011-03-12T21:20:00.000-08:00

Od poczatku dzialania naszego bloga postawiismy sobie pytanie czy wrzucic licznik na nasza strone. Tomek byl raczej na nie bo nie obchodzilo go ile osob bedzie odiwedzac naszego bloga. Ja zdecydowanie na tak gdyz chcialam wiedziec czy wogole ktos czyta moje wywody.

Skonczylo sie na tym ze wrzuclismy jakis licznik i od poczatku bloga wiemy ile osob nas odiwedza dziennie, z jakich stron i panstw. Jest to dosc ciekawe i mmile wiedziec ze sa regularni odwiedzajacy jak rowniez duzo przypadkowych internautow. Poza tym licznik przypomina mi ile juz czasu minelo od kiedy wyjechalismy z Polski a byl to paziedziernik 2009.

Z innych ciekawostek podaje ze mozna nasza stroneke wygooglowac i wiekszosc osob szukan nas pod iza i tomek badz tomek i iza albo dookola australii. Sa jednak spore wyniki dla poszukiwania "lady boy" (musze w takim razie cos wiecej o tym napisac) i miejscowosci z malezji. Zaskoczylo mnie wyszukiwanie "tomek zonaty dziewczyne ma w australii" jesli cos wiecie czego ja nie wiem to piszcie hehehe.

Pisze o liczniku bo milo mi jest jak zagladam i widze ze godziny poswiecone na wklejanie zdjec i opisy nie sa zmarnowane. Super sie ciesze i jesli chcecie otrzymywac maile informacyjne o nowych postach to zapiszcie sie do obserwatorow albo wyslicie nam swojego maila wtedy dopiszemy was do listy.

Wkrotce zdjecia z wypadu do Sydney.

Waddy Point

2011-03-09T22:08:00.000-08:00

Pierwszym przystankiem byly Champagne Pools. Pani Ranger z punktu informacyjnego nie dawala nam szans ze przejedzimy naszym samochodem az tak daleko. Zakopiecie sie - powiedziala. My w kazdym razie nie poddalismy sie i sprobowalismy, niestety dalismy rade...hehe obeszlo sie bez wypychania samochodu z piachu.

A to juz tez slynne szpampanskie baseny, ktore morze napelnia przy przyplywie i wysysa z nich wode podczas odplywu. Jak widac oprocz nas dotarlo tam tez wielu innych turystow. Po krotkiej kapieli ruszylismy glodni na kamping na Waddy Point.

Droga byla dluga i piaszczysta. Zaczeismy sie juz nawet zastanawiac czy sie nie zgubilismy az wkoncu zobaczyismy kierunkowskaz na kamping. Hurra dojechalismy...

Na kampingu nie bylo nikogo. Doslownie caly dla nas. Przestarszylismy sie ze jest zamkniety ale na szczescie wyysoki i przystojny ranger przyszedl nam na ratunek i wskazal mniejsce na nocleg.

Tomek nie mogl sie doczekac lowienia ryb i zaraz nam zniknal i pobiegl nad morze.

Po paru godzinach zlapal 3 rybki. Jednak na sniadanie mielismy juz ich az 7. Cudowne rozmnozenie...Nie. Wedkarz po sasiedzku dal nam po skonczeniu polowow 4 rybki i na sniadanko mielismy prawdziwa uczte.

A to Dart nie wiem jak po polsku ae bardzo smaczna.

Sniadanie...

I nasz wedkarz...

Nie zabraklo tez pajakow. W lazience bylo ich mnostwo. Pajeczyny mialy nawet po dwa metry dlugosci. Ku mojemu zdziwieniu mamy nie narzekaly :)

Nastepnego dnia z samego rana przed sniadaniem postawilismy sobie za zadanie wspiac sie na pobliska wydme. Miesismy z niej ogladac wschod slonca ale az tak wczesnie wstac nam sie nie udalo.

Pytanie tylko jak tam sie dostac...

Tomek wybral droge na okolo i znaazl nawet mala sciezke.

Dotarl na szczy dlugo przed nami.

My wspielysmy sie bezposrednio po wydmie. Nogi pare razy odmawialy mi posluszenstwa.

Widok byl niesamowity.

Pozniej bylo juz z gorki...

Czas byo wracac. Troszke za wczesnie zebralismy sie z kampingu i utknelismy gdzies na jakiejs plazy. Przyplyw byl zbyt wysoki i nie moglismy przejechac dalej. Rozbilismy tymczasowy oboz. Zaczynalo brakowac nam wody, zero cienia.... samo poludnie ufff bylo goraco

Zona Iza i maz Tomek

2011-03-08T18:36:00.000-08:00

No sie sie doczekalismy, ponad 5 lat razem, a zareczyny juz nawet nie pamietam kiedy byly. W okresie swiatecznym bozonarodzeniowym zdecydowalismy ze czas wziac slub. Dlugo z tym zwlekalismy, nasze rodzinny juz sie nawet poddaly i przestaly pytac o date slubu. Dla zaskoczenia wszytskich my sie w koncu zdecydowalismy.
Data i miejsce wybrane. Czekaja nas teraz przygotowania ale nie jest latwo zalatwic wszystko na odleglosc. Pozostalo juz okolo 6 miesiecy bo slub wydlug planow powinien sie odbyc 10 wrzesnia. Mimo nieporozumien i sprzeczek jak wszytsko ma wygladac i zmagan z domami weselnymi przetrwalismy ten okres i nasz zwiazek ma sie nadal swietnie aczkolwiek byly juz niezle zgrzyty. Skromna i mala ceremonia i przyjecie odbeda sie niedaleko Girony w Hiszpanii. Czekamy na ten dzien i powoli przyzwyczjamy sie do slow maz i zona hehe. Trzeba teraz jeszcze rozpoczac planowanie wieczoru panienskiego i kawalerskiego. Powinny sie odbyc 20 badz 28 sierpnia. Uff bedzie ciezko sie tutaj zorganizowac. Pozdrawiamy :)

Podroz do Waddy Point i piekny wrak statku

2011-03-08T18:12:00.000-08:00

Ruszylismy dalej - robiac sobie krotkie przystanki na wyspie. Pierwszy Eli Creek. Ponizej mapa calego Fraser Island. Zaznaczylam Lake McKenzie i Waddy Point oraz miejsce gdzie przeprawilismy sie barka i rozpoczelismy podroz.

Eli Creek to poza lake McKenzie inne bardzo popularne miejsce na kapiel w slodkiej wodzie.

Historia tego wraku nie jest szczegolnie isteresujaca. Zbudowany w 1905 roku mial sluzyc jako luksusowy statek pasazerski. Juz w 1935 roku uznano go za nieuzyteczny i podczas olbrzymiego cyklonu przydryfowal na Fraser z Melbourne, oddalonego o jakies 2000km.

Czesc widoczna na zdjeciach to tylko maly fragment tego olbrzymiego statku. Trzy i pol pieter znajduje sie juz pod piaskiem.

Fraser Island - Lake McKenzie

2011-03-08T17:40:00.000-08:00

Z malowniczej Noosa przejechalismy okolo 200 km na polnoc do Rainbow Bay. Pierwszym miejscem jakie odwiedzilismy byl punkt informacyjny aby dowiedziec sie czegos wiecej o Fraser Island na ktora sie wybieralismy. Jest to najwieksza wyspa wydmowa na swiecie wpisana na liste Unesco. Porosnieta jest najwiekszym lasem deszczowym na swiecie rosnacym na wydmach.

Niepewni sytuacji na wyspie jak rowniez mozliwosci naszego samochodu wahalismy sie od poczatku czy bedzie mozliwe zwiedzenie w calosci tej pieknej wyspy. Wiele osob powiedzialo nam ze nie damy rady bo samochod jest za maly, w punkcie informacyjnym uslyszelismy ze bedzie ok jesli bedziemy sie trzymac glownych tras. Wszystkie drogi na wyspie sa dostepne tylko dla samochodow z napedem na 4 kola i o wysokim zawieszeniu. Tomek jak zwykle nie wahal sie ani chwili i mial racje bo zjezdzilismy cala wyspe i nawet raz sie nie zakopalismy. Mimo tego ze po cichu czekalam na jakas przygode gdzie trzeba bedzie wykopywac samochod z glebokiego piachu, nic takiego sie nie przydazylo.

Pierwsza przeszkoda byl juz wjazd na barke poprzez podmokla i zalana woda plaze. Najpierw obczailismy grunt i wypatrzylismy najlepsza trase dojazdu do barki. Przewoznik na barce popatrzyl na nas z malym niedowierzaniem i powiedzial : Bedzie dobrze!

I tak tez bylo. Przeplyniecie na wyspe trwalo jakies 10 minut. Tomek zdazyl spuscic powietrze z opon i trzeba bylo juz wyjezdzac. Poruszanie po wyspie zalezy od przyplywow i odplywow. Przy odlywach morze odslania piekne plaze ktore przemieniaja sie w autostrade z ograniczeniem predkosci do 80 km/h! Jednak my do konca nie przemyslelismy sprawy i wyladowalismy podczas przyplywu co widac na zdjeciu. Plaza byla tak mala ze jednym kolem musielismy jechac w wodzie. W niektorych miejscach podczas przyplywu jazda bo plazy jest zupelnie nie mozliwa bo poprostu plazy nie ma.

Pierwszym punktem byl przystanek w Eurong. Jedno z dwoch miasteczek na wyspie. Sa to miejsca z jednym sklepem, i kilkoma osrodkami wypoczynkowymi. Dalej udalismy sie do Central Station. Jest to miesjce w centrum wyspy, w srodku dzungli. Wyobrazalismy je sobie zupelnie inaczej. Okazalo sie ze nic tam nie ma poza toaletami i miejscami na namioty. Otoczone bylo plotem pod wysokim napieciem niczym w filmie Jurasic Park aby chronic ludzi przed dzikimi zwierzetami, zwlaszcza psami Dingo. Problem psow Dingo opisze w nastepnym poscie bo jest to bardzo wazna kwestia ktora pokazuje jak ingerencja ludzka niszczy pierwotny ecosystem i naturalne zycie zwierzat.

Ponizej zdjecia naszej bazy i pierwszy nocleg w dzungli. Bylo bajecznie i nietypowo. Po kolacji odezwaly sie zwierzeta, mnostwo dziwnych odglosow. Nie bylismy pewni co to za zwierzeta, troche odglosow podobnym do cykad ktore nasilaly sie i cichly co 5 minut. Czasami bylo tak glosno ze az drzaly bebenki w uszach. Pozniej odezwaly sie ptaki i malpy (tak nam sie wydawalo). Bylo to niesamowite przezycie i mamy mimo lekkiej niecheci do biwakowania pod namiotem na pewno docenily mozliwosc spedzenia nocy tak blisko natury.

W tym miejscu chcialabym podziekowac naszym znajomym z Palm Beach bez ktorych ten wyjazd nie byl by taki sam :) Super wielki namiot ktory widzicie na zdjeciach pozyczylismy wlasnie od nich i dzieki temu moglismy sie co noc wygodnie ulozyc do snu. Poza tym dziki dla Filipa za wskazowki co do poruszania sie na wyspie bo tak jak radzil wjechalismy na wyspe od Rainbow Bay. Dzieki !!

Jak tylko dojechalismy do miejsca gdzie mozna robic bylo baze, trzeba bylo swietowac zdobycie trasy :)

Nastepnego dnia obudzily nas znowu odglosy dzikich zwierzat. Zza namiotu wyszla wielka Iguana poszukujaca pokarmu.Najprawdopodobniej zwabily ja zapachy naszego sniadania.

Kolejnym punktem na liscie bylo Jezioro McKenzie. Jest to najwieksze slodkowodne jezioro na wydmach. Nie moglismy uwierzyc oczom. Piekne turkusowe krystalicznie czyste jezioro w srodku dzungli zrobilo na nas niesamowite wrazenie. Pstrykalismy zdjecia jak japonczycy na wycieczkach hehe Ponizej pare fotek.

Piasek w jeziorze McKenzie to bardzo czysta krzemionka, sama woda ma charakter nieco kwasowy, a charakterystyczną jej cechą jest, że zmienia kolor pod wpływem moczu. (Wikipedia) Hmm – z ta zmiana koloru to chyba nie jest prawda :

Caly wyjazd dopisywala nam super pogoda.

Zwykle na Fraser Island przyjezdza mnostwo turystow i ciezko dostac miesjce na kampingu. My pojechalismy tam podczas lata (Luty), ale juz po sezonie i na kampingu gdzie zwykle nie ma juz miejsc byly tylko 3 namioty. Jezioro Mckenzie mielismy praiwe na wlasnosc :)

Miekki piasek nadaje sie do zrobienia naturalnego peelingu.

Koncowa porzegnalna sesja...Jak widac ciezko nam bylo zrobic wyaranzowana zdjecie z wyzwalacza :D

Pozostalo jeszcze pol dnia, morze odslonilo plaze i mozna bylo ruszyc dalej na polnoc wyspy i odkryc inne magiczne miejsca.

Pierwszy nius

2011-03-06T21:40:00.000-08:00

Nadszedl ten dzien kiedy trzeba wracac do Polski. Zatem po prawie dwoch latach rozlaki (brzmi strasznie dlugo) bedziemy powoli przygotowywac sie do wyjazdu do Polski. Bilety zostaly juz zakupione na 13 lipca z Gold Coast

Niestety w drodze powrotnej nie bedziemy mieli czasu zwiedzac Azji bo zabraklo nam czasu w naszym napietym grafiku. Lecimy - jak zwykle - Air Asia do Kula Lumpur a pozniej do Paryza. Niedawno otworzyli taki nowy lot. W paryzu robimy sobie krotki przystanek na zwidzanie i dalej lecimy do Krakowa. Z Krakowa to juz wszedzie blisko :)

Zatem spodziewajcie nas sie

w Polsce okolo 18 lipca :)

Wkrotce wiecej informacji no i oczywiscie jeszcze jeden nius ale zapytam Tomka czy moge o tym juz napisac :)

Tesknimy bardzo :(

Pierwszy dzien

2011-03-06T21:29:00.000-08:00

Pare fotek z pierwszego dnia...

Dzieki swiezemu spojrzeniu na Australie mamy przypomnialy nam zeby korzystac ze slonca. My juz sie przyzwyczailismy do slonca i ciepla a mamy przypomnialy nam co to polska zima i docenilismy jeszcze bardziej australijski klimat.

Tomek odebral mamy z lotniska a ja nie moglam sie doczekac kiedy wkocu dojada do Gold Coast.

"Moj domek" - hihi

Obowiazkowy gril na swiezym powietrzu.

Broadbeach - niedaleko mojej pracy.

Sniadanko w Tugun

Mums in Australia :)

2011-03-06T20:57:00.000-08:00

No i sie doczekalismy przyjazdu mam do Australii. Zajeta bylam tak bardzo przygotowaniami ze nie przywiazywalam nawet uwagi do wlasnych urodzin. Zreszta w tym wieku to srednio jest co swietowac hehe. Jednakze dzieki dla wszystkich za zyczenia. Milo ze pamietacie o nas mimo ze jestesmy tak daleko.

Jesli chodzi o mamy to sami nie wiedzielismy jaka Australie chcemy pokazac naszym pierwszym gosciom z Polski. Zdecydowalismy sie na odrobine szalenstwa i wybralismy sie na polnoc na wyspe Fraser po drodze odiwedzajac Noose. Spedzilismy pare dni w Gold Coast, obowiazkowo plazowanie i wylegiwanie sie w sloncu codzienne wycieczki na najrozniejsze plaze. Na sam koniec krotka wizyta w Sydney oddalonym jakies 1000 km. Dla nas byl to pierwszy raz w tym slynnym miescie i wyczekiwalismy niecierpliwie na spotkanie z Sydney Opera House.

Powoli postaram sie posortowac zdjecia i przygotowac do publikacji wiec spodziewajcie wiekszej ilosci postow. Patrzac ze przez ostatnie 2 miesiace nic sie nie dzialo to teraz troszke nadrobie.

Usprawiedliwie sie tylko faktem ze jakos trzeba zarabiac na te wiraze i przyznam ze okres przed i pooswieteczny byl dla nas bardzo pracowity. Czasami dostajemy zapytania od znajomych skad macie kase na te podroze - odpowiedz jest bardzo prosta - pracujemy. Mimo ze w Australii nie jest ciezko sie utzrmac zwlaszcza w dwie osoby to niestety trzeba tu zarabiac bo wydawanie oszczednosci z Polski przy cenach australijskich to niemale wyzwanie.

Wracajac do ostatnich przygod zaczne od Noosa czyli przepieknego miasteczka na Sunshine Coast. Ogolnie jest tak ze na poludnie od Brisbane jest Gold Coast a na polnoc Sunshine Coast. Jeszcze wyzej na polnoc dalej Fraser Coast, itd az do rafy koralowej. Patrzac na kilometrowke zrobilismy jakies 300 km na polnoc co na mapie Australii wyglada bardzo blado.

Mamy przywitala piekna pogoda i chwilami bylo nawet bardzo goraco. Padalo tylko przez jeden dzien ale za to porzadnie :)

Noosa oraz cale Sunshine Coast to takie male Gold Coast. Brak drapaczy chmur, pospiechu, korkow. U nas tez nie jest najgorzej ale Noosa to takie typowe turytyczne male miasteczko. Bardzo urzeklo mnie malymi, przytulnymi knajpkami i restauracjami, sklepikami z plazowymi ciuszkami i wakacyjna atmosfera.

Tomek wzial ze soba deske i nie pozallowal bo warunki do surfowania byly bardzo dobre. My raczej relaksowalysmy sie i oplalysmy cialka na plazy.

Queensland czy ogolnie wschodnia Australia roznia sie bardzo od siebie. Podroz po WA - zachdniej australii pokazala nam ogrom tego kraju i tym jak jestesmy malutcy wobec natury gdy zabraknie nam zasigu w komorce, wody albo paliwa. QLD jest inne wszedzie sa ludzie, domy, bujne lasy. Wyschnieta zachodnia australia to zupelnie inny zaktek tego kraju i bardzo sie ciesze ze moglismy to zobaczyc bo bylo to wyjatkowe przezycie.

Podczas spaceru na punkt widokowy - obowizkowe schlodzenie woda deszczowka z baniaka

A tu juz Noosa...

i sesja zdjeciowa z deska :)

Tomek z mama

No i oczywiscie nasz samochodzik ktory super sie sprawuje i obwiozl nas po Fraser Island jak prawdziwy Jeep.

Wigilia 2010

2011-02-08T03:07:00.000-08:00

Wiem wiem ..Kazdy z Was zapomnial juz o Wigilii i Mikolaju. A ja tutaj dopiero zdjecia z przed dwoch misiecy zamiszczam.

Okres przedswiateczny byl dla nas, zwlaszcza dla Izy na maxa pracowity. Kiedy wszyscy odpoczywaja w czasie swiat restauracje przezywaja prawdziwy atak turystow dlatego tez musialam pracowac dwa razy wiecej :(

Juz w sumie o tym zapomnialam ale bylo bardzo bardzo duzo ludzi, niecierpliwych, glodnych i chcacych napelnic swoje zoladki jak najszybciej to mozliwe. Udalo mi sie jednak w dzien wigilii zakonczyc prace juz o godzinie 20. Tlumaczylam jak moglam ze Wigilia jest dla nas Polakow naj naj wazniejsza. No i chyba mieli mnie dosc i puscili juz po 2 godzinach pracy. Wszyscy znajomi poczekali na mnie z kolacja i okolo 21 zasiedlismy do stolu.

No ale zaczne moze od poczatku. Dzien przed zaczelly sie juz przygotowania do wigilii. Ja z Tomkiem podjelismy wielkie wyzwanie i zobowiazalismy sie zrobic pierogi. Tomek swoje ulubione - z grzybami, a ja swoje czyli ruskie. Oprocz tego ulepilismy jeszcze parenascie z owocami. Mniami wszytsko wyszlo wysmienicie. Ciasto bylo sprezyste, cieniiutkie i wysmienicie wyrobione przez Tomka.Farszem zajelam sie ja.

Wiem ze pisalam ze farszem zajelam sie ja. Ale pozwolilam tomkowi doprawic jego grzybowy farsz pieprzem i zobaczcie sami co sie stalo.

Dla lepszego zobrazowania sytuacji ratowania farszu napisze ze ja zalozylam latrake na czolo i swiecilam na patelnie a Tomek w jednej rece trzymal mala lyzeczka a drugiej latarke i tak przez jakies 30 minut wybieralismy ziarnka pieprzu. Pierogi skonczylismy okolo 2 w nocy.

Tutaj juz nasza zgrana paczka na wspolnym zdjeciu.

Prezenty hurrraaaaaaa

Pozniej pozostalo nam sie tylko cieszyc australijska pogoda i skakac do basenu hehe. Szczerze pogoda nie dopisala przez swieta i bylo pochmurnie i czasami padalo, aczkolwiek nie bylo zimno. Nie pamietam o ktorej poszlismy spac wydaje mi sie ze okolo 5 nad ranem. Zdecydowanie byla to najdluzsza i najbardziej imprezowa wigilia w moim zyciu.

nastepnego dnia w naszym malym mieszkanu, pod prwizoryczna choinka czekaly juz preznty tylko dla grzecznych dzieci

Surfers Wheel

2010-12-17T17:51:00.000-08:00

Element Collective

2010-12-09T21:28:00.000-08:00

No i po egzaminach..

2010-11-21T22:16:00.000-08:00

No ten post o egzaminach powinien byc juz umieszczony miesiac temu. Dlatego tez podaje wyniki egzaminow :) 2xD i 1xHD. Czyli dwie czworki i jedna piatka. A 2-go grudnia mamy w szkole wrecznie dyplomow czy jakos tak dla najlepszych studentow, no i zgadnijcie kto jest zaproszony... tak Ja hehe :) no i Piotr tez

Egzaminy w Oz

2010-11-21T22:04:00.000-08:00

To nie byla pierwsza sesja egzaminacyjna w moim zyciu. Po skonczonych studiach na AE bylam bardziej pewna siebie podchodzac tutaj do egzaminow.Czekaly mnie 3.

Wiadomo ze do pierwszego przygotowalam sie najlepiej i w poniedzialek wyszlam z sali calkiem zadowolona. Niestety wtorek poszedl juz gorzej. Ostatni egzamin czwrtkowy chyba byl najlatwiejszy dlatego uznaje go za zdany.W sumie jednak nie o tym chcialam pisac.

Po IELTS exam wiedzialam ze egzaminy tutaj i w Polsce to dwie odrebne historie. IELTS byl bardzo dobrze strzezony i nie bylo mowy o zgapianiu czy zezowaniu do sasiada.
Podczas egzaminow na uniwerku bylo podobnie. Po pierwsze studenci z roznych przedmiotow siedza razem w 15-20 osobowych salach. Takze jest 5 osob z finansow, 5 z informatyki, 5 z pielegniarstwa. Kazdy ma swoj stolik (przypisany do nazwiska – nie ma scigania sie do ostatnich rzedow), z dala od sasiada o jakies 1,5 metra.
Po drugie, wszystkie torby nalezy oddac przy wejsciu i zatrzymac olowek, dlugopis i ewentualnie kalkulator, ktory jest sprawdzony z kazdej strony (nalezy umiescic nazwe kalkultora i model na papierze egzaminacyjnym hehe).
Nastepnie mile panie egzaminatorki sprawdzaja Twoje ID – albo karte studenta , no w kazdym razie document ze zdjeciem czy zgadza sie z podpisem na papierach egzaminacyjnych. W kazdej sali sa zazwyczaj 2 lub 3 osoby pilnujace. Nie ma mowy o wykldowcach lub koordynatorach kursow. Zatem nie ma tez problem z pytaniami, bo dostajesz kartke z 5 pytaniami i tyle. Nikt ci nic nie podpowie, nic nie wyjasni. … Fajna rzecza jest jednak mozliwosc wybrania pytan. Zazwyczaj 5 z 6. Egzaminy trwaja dosc dlugo – moje akurat 3 godz. Reka od pisania boli.
Wszystko jest bardzo oficjalne. Wszedzie trzeba skladac podpisy. Nawet papier do gryzmolenia daja – no i zabieraja. Nie ma mowy o sciaganiu, podgladaniu bo jestes pod stalym obstrzalem pilnujacych, ktorzy nie watpliwie sie wczuwaja w swoje zadanie. Pozostaje sie tylko nauczyc!

Coolangata

2010-11-14T21:29:00.000-08:00

Bike Polo

2010-10-28T02:15:00.000-07:00

Nasz kumpel z Perth Derren zawsze gral w bike polo. Ja oczywiscie myslalem ze to niezla zamula i gejada. Pewnego dnia zadzwonilm, ze w Brisbane (duze miasto blisko nas) beda mistrzowstwa Australii i ze przyjezdza. Wiec postanowilismy sie z nim spotkac i przy okazji zobaczyc to polo.
Okazalo sie calkiem niezla gra bo chlopaki nie sciemniaja i troche sie tam stukaja i nawet szybko jezdza. Oto pare fotek.

Sanctuary Cove

2010-10-28T02:11:00.000-07:00

Taka zajebiscie odeparowana dzielnia gdzie bogaci ludzie plawia sie w swoim bogactwie i niewspolzyja z plebsem.

Rugby

2010-10-28T01:59:00.000-07:00

Jak przystalo na turyste poszlismy na mecz rugby. calkiem fajnie sie chlopaki przepychaja, ale jak sie nie zna zasad to sie nie wie kiedy klaskac a kiedy buczec :)

Oczywiscie to czego u nas sie nie zobaczy na meczu pilki noznej. Kibice roznych druzyn w jednej kolejce, w jednym autobusie i na tych samych trybunach. Wiedomo jada sobie rowno ale nikt nikomu dupy nie skopie. Calkiem niezle.

Skora, komora, mary, dolary, euro....Ktos tu kupuje biletu czy moze sprzedaje je na lewo.

No i klasyk ! Najpierw powiedzieli ze mozemy wniesc picie i jedzenie a potem juz na bramce jak sie obkupilismy w sklepie powiedzieli ze nie wolno. Wiec co.... schowalem w krzaki i po meczu zabralem do domu. A co!

Mecz

jak juz wczesniej pokazywalem cheerlederki z czila.

Zajebista maskotka Tytanow - Tytan.

Chyba mi grozil?!

Spit

2010-10-28T01:41:00.000-07:00

Spit to taki polwysep tutaj na GC (Gold Coast ). Miejsce gdzie udaja sie ludzie na weekend poplywac z dziecmi, lowic ryby, surfowac lub poprostu nic nie robic. Tak jak na helu, z jednej strony morze a z dugiej zatoka. no prawie tak samo ale co wam bede mowil. Na oceanie sie surfuje lub lowi ryby, a w zatoce.... chyba tylko zasuwa na motorowkach, skuterach, bananach itp.

Ale ja o tym i nie wiedzialem i pojechalismy na zatoke na ryby...

poczatek byl niezly

Ale tylko przez 10 minut :(

Niunia tez chciala polowic ale skonczylo sie na nauce angielskiego.

A to juz plaza nad oceanem

Dziewczyny oczywiscie sie nie kapaly.

W oddali Surfers Paradise gdzie mieszkamy. Niektorzy ludzie chda na spacery po plazy z Surfers na koniec Spitu...ale po co jak mozna przyjechac fura az do mola.

Molo.

Nasz Dom, a raczej kawalerka :)

2010-10-28T01:23:00.000-07:00

Znalezlismy zajebista opcje w hotelu. Wynajem na dlugi okres czyli przynajmniej na 6 miesiecy. Oto nasza siedziba w Surfers Paradise. 5 min od plazy, do pracy jezdze na rowerze Iza chodzi na piechote.
Nie ma kuchni ale jest lodowka, mikrofala i dwa palniki na prad. Jestesmy tak zaprawieni w bojach, ze risotto z owocami morza, kurczak po nepalsku czy calmari fritti nie sprawia nam zadnych problemow w naszej mikro kuchence.
Sauna, Jacuzzi, podziemy garaz z winda to standard :) Do tego sklep nocny w recepcji z cenami ze spozywczaka. Nie placimy za prad i wode. Nie ma tylko sprzataczki w cenie ale da sie zyc:)
Oto ono i wiadomo parapetowka.

Po lewej lazienka, potem sypialnia i po prawej pokoj goscinny.

Melanzyk jak najbardziej wskazany zeby sie dobrze mieszkalo.

Prosze zwrocic uwage na to co Mikos trzyma w rekach.... to kurczaki na grilla :)

Rozmowy na balkonie jak w Poznaniu

Gabinet Izy do nauki.

Lazienka

Balkon w dzien i lekki cien z palmy.

No i widok z balkonu na nasz skromny basen i motorowke w tle.

Powrot do Australii i powitanie w Palm Beach !!!

2010-10-28T00:11:00.000-07:00

Po powrocie z Tajlandii wylądowaliśmy w Darwin. Samochód czekał zaparkowany na parkingu pod lotniskiem i mieliśmy z niego zpłacić 250 dolków za 2 tygodnie postoju. Ale ja sprytny polak pomyślałem, że to za dużo dla backpackera. Miałem 2 plany. Pierwszy zgubić bilet i zapłacić 170 kary wiec już jakaś oszczędność. Drugi wydrukować nowy bilet i wyjechać bez płacenia. Przyczilem sie wiec przy wjezdzie ale niestety bramka nie zadziałala :( Postanowiłem wiec zrealizować plan nr 1 i w drodze do kasy...... znalazlem na ziemi bilet z przed 2 godzin. Hehe !!!! 8 dolków w maszyne, szpula do fury i w droge do Gold Coast !!!
Daliśmy czadu, w 4 dni prawie bez przerw dojechaliśmy do naszych najlepszych znajomych z Ameryki, którzy mieszkają w Palm Beach na Bali Avenue.
Są to Asia,Kasia, Mikos i Snikers. Poznaliśmy ich w San Diego w 2006.
Byliśmy bardzo ciekawi jak to będzie się z nimi zobaczyć i czy bedą nadal fajni, odpięci i młodzieżowi tak jak kiedyś. No i co?
Okazało się, że przygotowali nam wypasioną imprezę powitalną i przy okazji zaprosili jeszcze pare fajnych parek z Polski, z ktorymi sie trzymają. Nie zawiedliśmy się ani trochę, muszę nawet powiedzieć, że dopiero tu na Gold Coast dzięki nim poczuliśmy klimat Australii, zaczeliśmy żyć jak normalni ludzie i czujemy sie prawie jak w domu. Mieszkaliśmy u nich chyba pierwsze dwa tygodnie, do czasu aż znalezliśmy własny kąt. Jesteśmy im za to wszystko bardzo bardzo wdzięczni:)! Dlatego dalismy im jeden barszcz biały w proszku:).

Ale dość tego wstępu, imprezę czas zacząć !!!

Iza, Kasia i Asia. Wiadomo przygotowują jedzenie na imprezę. Kasia to żona Maćka aka Mikosa, oboje są z Łodzi. Asia to jeszcze nie żona Tomka aka Snikersa, oboje z Słupska. Oprócz tego , że są zajebiste, piękne, wyluzowane i że je uwielbiam to prowadzą zajebistą kawiarenke o nazwie Beans +.

To Piotr i Agnieszka z Poznania ale posiadają też rezydencję w "Szamoni"( to dla tych z kumatych z Poznania hehe). Oni też przyjechali na Gold Coast z Perth gdzie Piotrek chodził z Izą do szkoły.

Alina i Zuza. Alina dziewczyna Wojtka, oboje ze Szczecina. Zuza dziewczyna Oliwiera, ona ze stolicy a on Polak z Australii. Zawsze uśmiechnięta Alina przoduje w kuchni i chyba nikt tu na Gold Coast jej nie podskoczy:), zwłaszcza, że smiga na motorze. Muszę wam powiedzieć, że bardzo zaprzyjazniłem się z Wojtkiem ale to oddzielna historia. Zuza pracuje w firmie prawniczej ale potrafi sie dobrze odpiąć i dobrze pójść po bandzie hehe. Gra też w reklamach telewizyjnych:).

Snikers i Wojtek. Snikers daje tu rade i właśnie otworzył swoje małe studio nagrań !!!
Wojtek wiadomo my man, pływa na kajcie i śmiga wyczynowo na motorze. Pożyczył mi też deske na surfing :)

Mikos i Oli. Pierwszy jest grafikiem i jak każdy grafik jest zajebicie wyluzowany i zawsze zajebiście sie bawimy. Oli to człowiek orkiestra, mega pozytywnie nastawiony do WSZYSTKIEGO.

Wiadomo, że ja i niunia, no i Asia.

Musicie przyznać, że zajebiste Polki są w tej Australii !!!

Prawie zapomniałem o najlepszych kumplach Izy. Chillo i Mamba to psy Snikersów i Mikosów. Jeden ma wieczną zamułe a druga ma coś z deklem i może biegać za piłeczką 24h/dobę :)

No pięknie hehe !!!

2010-09-05T02:07:00.000-07:00

No to ładnie namieszałem hehe. Troche poniosła mnie fantazja i pyknąłem małe foto-story jak w Bravo Girl a tu taki odzew. Mistrzunio!
Dziękujemy serdecznie za życzenia ale jednak trochę za wcześnie.

Ślub tylko w Polsce, tylko z całą rodziną i tylko ze sprawdzonymi przyjaciółmi !!!

Czytelników bloga serdecznie przeprasza cała redakcja i bohaterowie.

P.S. Zajebiście, że jednak ktoś o nas pamięta.

Narazie zbieram na zaślubiny i pozdrawiam z za okienka. Dorawa

SINGAPUR

2010-09-02T00:29:00.000-07:00

Niezly wypas ale trzeba tam naprawde pomieszkać. My tylko przejechaliśmy się tour busem i dalej do samolotu prosto do Australii.

Piekna chińska świątynia i pare wieżowców hehe.

No i wzieliśmy ślub !!!!!!!!!!!!!!!!

2010-09-01T22:26:00.000-07:00

Było niesamowicie. Przyjechali rodzice z obu stron, byli goście, orkiestra, jedzenie na bogato i tańce!!! Szkoda tylko że was nie było.

Pannę młodą przywiózł tata

Rikszą

Kwiaty na nową drogę życia i świadkowa

Cała szczęśliwa rodzina

Dziady też były

Panienki jak zwykle łapały welon

Nowa panna młoda

Świadkowa i dziad

świadkowa solo

Perkusita

i basista dawali czadu

Były tańce

wszelakie

Pamiątkowe zdjęcia z dalszą rodziną

I światełka do nieba za szczęście młodej pary!!!!
A poprawiny w Bangkoku i podróż poślubna do Singapuru.
Potem szczęśliwi rodzice polecieli do Polski i teraz z niecierpliwością oczekują wnuków:)

Chiang Mai

2010-09-01T22:00:00.000-07:00

Oddalone chyba o 200 km od Chiang Rai oczarowało nas atmosferą i zabytkami.

Bardzo bardzo stara świątynia

Wesoły budda :)

Bardzo długi budda

Ja z mamunią :)

Nawet mnisi przyjeżdżaja podziwiać te świątynie. A ja zacząłem czytać ... przewodnik. Zawsze coś :)

Grupowo

Rozmowy z mnichem o egzystencji i życiu w celibacie.

I na koniec zdjęcie dnia. Zrobione przez Pana Artura. A ja wciąż czytam...

Następnie pojechaliśmy do górskich plemion.

2010-09-01T21:28:00.000-07:00

Plemiona te wciąż żyja w górach i próbują wmówić turystom, że jedzą banany z drzewa, piją wode z rzeki i uprawiają kukurydze. Może kiedyś tak ale teraz są już tylko mizerna pozostałością ich ginącej kultury. Przykro tak mówić ale chyba taka jest prawda i mamy wrażenie, że przebieraja się dla turystów aby coś od nich kupili, szkoda tylko że to co sprzedaja to nie jest prawdziwe rękodzieło tylko ten sam shit co na bazarze w Bangkoku. Niestety dosięgnęła ich kultura białego człowieka i jak to zwykle bywa nie dają sobie rady w świecie którym rządzi pieniądz. Jakoś jednak muszą dawać radę. Kiedy zapytaliśmy skąd maja wypasionego jeepa, mowia ze od czasu do czasu przemycaja troche koksu przez granice i na furke jest:)!!!
Kiedyś wszystkie te plemiona chodowały mak(wiadomo po co) i miał z tego bardzo dostatnie życie. Teraz rząd Tajlandzki za handel narkotykami daje dożywocie czy karę smierci wiec już nie jest tak rózowo.
Ta starsza pani pamięta chyba stare dobre czasy i nadal chodzi na haju popalając jakąś mocno uspokajającą fajke hehe.

A mowiła mama rzeby nie palić od małego bo nie urośniesz!!!

Ona chyba też lubi sobie zapalić :)

Lokalna młodzież

Mała jak nas zobaczyła to zaczęła śpiewac happy birthday i dostała dolara.

Mama ma niezłe kolczyki

Czy nie są śliczne ?

Naszyjniki też są w modzie

najlepiej z 20 naszyjników

A ta pani leci po całości i ma naszyjniki nawet na kolanach :) Ale za to jest we wszystkich przewodnikach !!!

Strój handlowy całkiem sympatyczny.

To już narybek z innej górskiej wioski

Ci lecą na bogato i satelita musi być !!!

Świnia w oryginalnym homoncie przykuła moją uwagę :)

I cała rodzina na wysokości 2500 metrów z widokiem na granice z ..? zapomniałem hehe

Czarna Swiatynia

2010-09-01T21:15:00.000-07:00

Jak obiecałem, opowiem wam teraz o czarnej swiatyni. Jest ona w tym samym miescie Chiang Rai. Zbudowana przez drugego wizjonera, ktorego imienia nie moge podac. Jest jak dla nas symbolem szatana, diabła, kotobójców i wszystkich grzeszników jakich mozna sobie tylko wyobrazić. Niestety nie mamy zbyt wielu fotek bo byliśmy w tak ciężkim szoku, że zapomnieliśmy pstryknąć wnętrza:(
No ale przynajmiej udało nam się z tamtąd wydostać i nikt nie został złożony w ofierze hehe.

Ladnie na zewnątrz...

A w środku rogi, kości, czaszki i takie tam!

Młody wódz, kapłan i mistrz drugiego planu :)

Zastawa na stole na bogato !!!

I niczego nie świadomi turyści.

Chiang Rai

2010-08-09T20:43:00.001-07:00

Nastepnym miejscem na naszej liscie bylo Chiang Rai na dalekiej północy kraju. Aby oszczędzić czas polecieliśmy tam samolotem:)

Pierwszego dnia wynajeliśmy 2 jeepy razem z kierowcami. Nasz okazał się niesamowitym gadułą i dzięki temu mogliśmy dowiedzieć się mnóstwo ciekawych rzeczy o ludziach i kulturze tego kraju.

Pierwsza rzecz do zobaczenia to Biała Świątynia wybudowana przez kontrowersyjnego artystę, za jego własne pieniądze. Przepiękna, biała pokryta milionem malutkich lustereczek, które w słońcu sprawiają, że śiątynia wygląda jakby świeciła własnym światłem. Niesamowite !!!

Cały kompleks ma mieć 9 świątyń i ma przedstawiać drogę do wiecznego szczęścia. Ale oczywiście alkohol i papierosy do tego nie doprowadzą.

Oczywiście najpierw trzeba przejść przez piekło i męki na ziemii aby dojść do nieba. Co symbolizuje wejście do 1 świątyni.

Jeden ze strażników.

Iza w drodze do nieba:)

Najbardziej zapadające w pamięci jest jednak wnętrze świątyni, w którym na ścianach można zobaczyć min. Terminatora, upadające WTC i cieknąca z nich ropę jako symbol grabieży w Iraku, trochę Matrixa, Batman, Avatar, Superman i wiele innych napradę nie pasujących do świątyni rzeczy.

To tylko kible :)

Ale to dopiero początek bo potem nasz przewodnik zabrał nas do innego kompleksu świątyń, który nie jest prawie wcale znany turystom. Jest to dzieło innego również wielkiego tajlandzkiego artysty, który jest przeciwieństwem autora Białej Świątyni i wybudował przerażającą, ciemną i satanistyczną Świątynie Czarną.
Ale o tym w następnej relacji......

Koh Samui dzien drugi

2010-07-26T21:27:00.000-07:00

Drugiego dnia postanowilismy wynajac skutery i poszalec po wyspie. Ja z Mama, Pan Artur z Pania Krystyna i Niunia sama zabezpieczala tyly.

Najpierw pojechalismy na punkt widokowy

Potem byla wizyta u mnicha, ktory sie sam mumifikowal i umarl na siedzaco. Mistrzu !

I siedzi w Ray Banach.

Nastepnie odwiedzilismy muzulmanska wioske i wciagnelismy najlepsze na swiecie schaboszczaki na patyku !

Wlasnie z tego ekskluzywnego stoiska.

Trzymaj sie Mamo, bo startuje !!!

Pobliski jarmark

A to juz krotka wyprawa do tzw. dziadka i babci tej wyspy.

Grupa

I Pan Artur z Babcia (jesli widzicie o co chodzi :))

No i dziewczyny z Dziadkiem w tle.

Potem juz relaks i kapiele na Chaweng Beach.

Moja gwiazda

My

I piekna poza przed powrotem.

Zabawy z malpka tez byly :)

Kolejny przystanek Koh Samui

2010-07-26T21:10:00.000-07:00

Na tej pieknej i turystycznej wyspie zatrzymalismy sie w osrodku o nazwie Varinda Resort. www.varindasamui.com Przepieknie wystylizowane chatki z pieknymi lazienkami, polozone na wgorzu z widokiem na zatoke.

Varinda

Malownicze wejscie do naszego osrodka i jakis haban na rurce.

To juz piekna plaza Lamai Beach

Rekin i inne specjaly prosto z morza.

Masazom oczywiscie nie bylo konca.

Masaz stop

Potem masaz calego ciala.

Potem piwko i swiatelka do nieba od calej rodziny na plazy.

I oczywiscie mundial wieczorowa pora

Drugi Dzien

2010-07-02T06:30:00.000-07:00

Ostro od rana wzielismy sie do zwiedzania. Ponizej zdjecia z jednej z wielu pieknych swiatyn w Bangkoku - Wat Pho.

Pierwszy dzien

2010-07-02T05:58:00.001-07:00

Tak sie swietnie ulozylo ze wyladowalismy w Bangkoku w tym samym czasie. My 8.20 a rodzice z malym opoznieniem okolo 9. Czekalismy wiec juz przy odprawie zeby zrobic im niespodzianke. Caly dzien odpoczywalismy po podrozy i wieczorem odiwedzilismy kabaret Calypso. Zdjecia z wystepow lady boys umiescilam juz wczesniej.

Lady boy Bangkok

2010-07-02T05:47:00.000-07:00

Wystepy lady boy to must see w Bangkoku. Zachecilismy rodzicow zeby zobaczyli z nami godzinny kabaraet w wykonaniu tych pieknych kobiet, a moze mezczyzn?!? Kto widzi roznice?

Tajlandia

2010-07-02T05:34:00.000-07:00

Na pocztaek zdjecia z Ko Tao, gdzie wyladowalismy w super hotelu na szczycie gory skad z basenu rozciagal sie widok na dwie zatoki. CUDOOOOOOO jedno z piekniejszych miejsc jakie odwiedzilismy ever.

Ponizej zdjecia.

Dzien 18/19

2010-06-21T19:13:00.000-07:00

Podroz przez Kakadu ciagnie się przez 500 km. Skomplikowana mapka która pokazuje wszystkie drogi przez Kakadu Park oraz wszystkie kempingi przerazila nas i już się balismy ze nie zdazymy zobaczyc wszystkiego w dwa dni. Niestety, a może i dobrze, czesc drog była nieprzejezdna co nieumozliwilo nam dostep do paru atrakcji. Najwazniejsze ze zobaczyliśmy 2 glowne miejsca – Ubirr i Nouralngie z rysunkami aborygenskimi sprzed 6000 i 2000 lat.

Nocleg w Kakadu na kempingu niedaleko bagien pokazal nam co to znaczy plaga komarow.

Dzien 15/16/17

2010-06-21T19:06:00.000-07:00

Minęliśmy Kununurra – ostatnie wieksze miasto w WA. Jeszcze przed przekroczeniem granicy skręciliśmy z głównej drogi aby zobaczyc wielkie jezioro Lake Argyle. Stworzone przez człowieka, może nie tak jak w Chinach, dosłownie wykopane przez ludzi, ale pośrednio, poprzez tame jaka zbudowali na rzece w latach 60tych.
Przejazd przez tame jest niesamowity. Z jednej strony wielkie jezioro a z drugie mala waska rzeczka daleko daleko w dole.

W Norhern Teritory nie było zadnych niespodzianek. Dalej po obydwu stronach drogi ciągnął się busz i odległości miedzy miastami nadal sigaly 300 km.

Pierwsze miasto Katharine jednak milo nas zaskoczylo turystycznym klimatem. Po raz pierwszy poszliśmy na gorace źródła i po raz pierwszy dostaliśmy zwrot kasy za kemping ponieważ w nocy włączyły się na nas zraszacze do trawy. Ogolnie nie myśleliśmy już o tym gdzie jesteśmy tylko raczej o tym ze zachwile zobaczymy slyyne Kakadu Park. Największy i najpiękniejszy w Australii. Z takimi oczekiwaniami jechaliśmy dalej.

Dzien 14

2010-06-16T20:21:00.000-07:00

Bungle Bungle Range - World Heritage Area

Tropic of Capricorn

2010-06-16T19:58:00.000-07:00

Pare dni temu minelismy roznoleznik Koziorozca. Tomek jako zodiakalny Koziorozec na punkt honoru postwil sobie podpisac sie na tablicy informacyjnej.

Ponizej trasa jaka juz przejechalismy - jakies 5500 km. Do Darwin juz tylko maly kawaleczek na mapie.
Z Darwin (dla tych ktorzy nie znaja naszych planow male przypomnienie) lecimy do Tajlandii na parwie 3 tygodnie a pozniej wracamy do Australii i kontynuujemy podroz do Gold Coast. Dzieki za wszytskie komentarze. Wkladam troche pracy w pisanie tego bloga wiec milo gdy czytam ze Wam sie podoba. Pozdrawiam :)

Dzien 13

2010-06-16T19:52:00.000-07:00

China Wall ( Mur chinski ) w Australii i prawdziwa przeprawa niczym z Indiana Jones do Parku Bungle Bungle ( World Heritage Area).

Rano parowaczki z ogniska, po drodze szybkie zwiedzanie stosu kamieni które przypominaja mur chinski i dalej w droge.

Od asfaltowej drogi trzeba skręcić w piaskowa droge do Parku Bungle Bungle. Oddalona o 53 km informacja turystyczne to początek parku. Droga przez pierwsze 30 km nie zaskakiwala nas za bardzo. Nie było latwo, bo jechaliśmy 25 – 40 km na godzine. Niestety po 30 km pojawila się pierwsza kaluza. O Boze - powiedziala przerazona Iza.
Objechaliśmy ja na szczescie bokiem, szczesliwi ze nie musieliśmy w nia wjeżdżać i narażać samochodu. Kierowcy mijających nas jeepow patrzyli na nas bądź ze zdziwieniem (co oni tu robia tym maluchem) bądź uśmiechali się z drwina. Nie znaja naszego super samochodu – teraz możemy to twardo powiedziec. Po 35 km przyszedł czas na cos większego –dluga na 20 m woda wzdłuż drogi. Iza chciala się już wycofac i wracac, ale zawzięty Tomek poszedł sprawdzic głębokość. Przeszedl przez cala wode aby wybadac gdzie jest plytko a gdzie gleboko. Miejscami woda sięgała mu po uda. Wsiadl do samochodu, Iza stala i podziwiala, a on przemknal niczym strzala.
Ostatni ciezki przejazd był jeszcze przed nami. Tylko 15 km przed celem zatrzymala nas rzeka – Frank River. Prawdziwa rzeka plynaca przez droge. Mijający nas jeep przejechal, ale wyglądało to strasznie. Nie poddaliśmy się, za daleko zajechaliśmy. Tomek ponownie zbadal dno i przejechaliśmy. Niestety w rzekach sa krokodyle – o tym szczególe przypomniał sobie wracając na drugi brzeg i bojac się o swoje konczyny.
Teraz możemy tylko chwalic nasz super samochod . Jesteśmy pod wrazeniem. Jutro wracamy ta sama trasa. Mamy nadzieje ze rzeka nie przybierze przez noc. W koncu w Purunulu National Park.

Dzien 12

2010-06-16T19:44:00.000-07:00

Pozegnanie z Broome i wybrzeżem oraz przejaz w glab ladu.

Poranek spędziliśmy na zakupach. Przed wyjazdem w glab ladu zaopatrzyliśmy się w suchy prowiant. Nastepne duze miasto po Broome (15 tys mieszkańców) to Kununurra, jakies 1000 km dalej. Po drodze odwiedzilismy Fitzroy Crossing. Miejsce znane tylko z tego ze przepływa tam rzeka. Hehe
Niedaleko od miasta przepłynęliśmy się promem po rzece Fitzroy i podziwialiśmy piekny wawoz tzw. Geike Gorge.

Jest to pozostałość po starej wielkiej rafie koralowej sprzed 150 milionow lat. Obserwowalsmy słodkowodne krokodyle, które w porównaniu ze słonowodnymi podobno nie sa takie straszne. Dorastaja tylko do 2 metrow. Słonowodne natomiast do 7. Wiedzieliśmy pare sztuk, a ich otwrte paszcze pomagaja im w słońcu ogrzac cialo.

Przed wyjazdem w dalsza droge odwiedzilismy pracownie artystyczna, gdzie swoje prace sprzedaja Aborygenii. Znowu chcialabym cos wiecej na ten temat napisac ale nie mam czasu wiec zrobie to poznie. Ogolnie robienie zdjec artystom nie jest wskazane gdyz uwazaja ze zdjecie kradnie im ducha czy tez wene. Mi jednak sie udalo i to sa pierwsze zdjecia Aborygenow jakie umieszczam.

Przed wieczorem zdążyliśmy zawitac w Halls Creek. Tam mily pan z informacji polecil nam dzikie miejsce na biwak. Mala zatoczka w wyschniętym korycie rzeki. Dojazd tylko (znowu) po piaskowej drodze ala tarka. Daliśmy rade i już przed zachodem słońca, siedzieliśmy przy ognisku (wlasnej roboty) i szykowaliśmy ziemniaczki.

Gdy zapadl zmrok oglądaliśmy tysiące gwiazd na niebie, popijając winko. Wydaja się być bliżej gdyz niebo jest bardzo ciemne dzieki czemu gwiazdy widac bardzo wyraznie.

Dzien 11

2010-06-12T20:55:00.000-07:00

Jechac czy nie jechac do Cape Leveque?

To ponad 200km i to droga dla dużych terenowych samochodow. Wybraliśmy krotsza trase i ruszyliśmy w glab półwyspu, jakies 60 km do James Price Point. Droga była calkiem spoko jak na nasz maly samochodzik a miejsce w które dotarliśmy nie skażone cywilizacja. Strach przed krokodylami nie pozwolil nam na kapiel. Od Broome niestety zaczyna się kraina słonowodnych i słodkowodnych krokodyli. Trzeba naprawde uważać bo ich populacja zwiekasza się każdego roku. Słyszeliśmy nawet o wypadku kiedy to krokodyl wciągnął do wody namiot z dziadkiem i babcia. Cale szczescie zostali oni uratowani dzieki interwencji ludzi biwakujących nieopodal. Dziadek starcil tylko noge.

Czerwone klify, niebiskie niebo i biala plaza – cudowne krajobrazy.

Zmeczeni odiwedzilismy po drodze do Broome farme perel. Niestety Tomek nie kupil mi korali z perel.

Przejechane już mamy 4200 km, przed nami droga w glab ladu do Fitzroy Crossing, Halls Creek Az do Kununurra. Jakies 1050 km, pozniej przekraczamy granice pomiedzy Zachodnia Australia a Polnocnym Terytorim i jedziemy do Darwin znowu jakies 800 km.

Dzien 10

2010-06-12T20:39:00.000-07:00

Broome jest piekne, najlepsze – słyszeliśmy od wielu turystow. W koncu sami mogliśmy sprawdzic co myslimy o tym miescie. Dziesiatego dnia dojechaliśmy do Broome.

Miasto po przemysłowych Port Hedland, Dampier czy Karratha to prawdzimy raj. Nastawione tylko na turystow wita pieknymi palmami przy drogach. W centrum nie widac już pracownikow kopalni w odblaskowych kurtkach tylko sami turyści i lokalesi. Sporo jest tez tutaj Aborygenow, dlatego ze caly polwesep po Cape Levenque to zamknięte obszary należące wlasnie do Aborygenow.

Zarezerwowaliśmy sobie jazde wielbłądami i znaleźliśmy kemping (co nie było latwe bo jest oczywiescie srodek sezonu) Na G Point można dzis zobaczyc odciski lap dinozaurow – powiedziala pani w informacji.

Ruszyliśmy zobaczyc to niesamowite miejsce. Niestety nie udalo nam się znalesc odciskow bo czas nas gonl i musieliśmy zdążyć na wielbłądy. Jedyne co znaleźliśmy to replke odciskow na brzegu klifow. Odciski lap dinozaurow które pochodza sprzed 120 milionow lat i można je obejrzec tylko przy duzym odpływie oceanu. (tylko 4 razy w miesiącu). Zmarnowaliśmy szanse – szkoda

Wielbłądy za to były czyms innym czego jeszcze nie robiliśmy. Poniżej zdjęcia – chyba nie wymagaja komentarza.

KINO Sun Pictures - najstarsze na swiecie kino na swiezym powietrzu. Poszlismy obejrzec film australijskiej produkcji pod tytulem Bran Nue Dae (Brand New Day) - straszny niewypal :(

Dzien 9

2010-06-12T20:33:00.000-07:00

Jazda samochodem po 80 Mile (130 km) Beach i najdłuższy dystans miedzy miastami – ponad 600 km to kolejny dzien podrozy który zbliza nas do polmetka.

Po nieudanym noclegu w Port Hedland stwierdziliśmy ze nie chcemy jechac 600 km do Broome jednego dnia. Odwiedzilismy dlatego kemping nad samym oceanem przy przepieknej 80 Mile Beach. Zrelaksowaliśmy się, naładowaliśmy caly sprzet (dosłownie) no i Tomek wkoncu mogl sobie pojeździć po plazy.

Dzien 8

2010-06-12T20:12:00.000-07:00

Ile razy się dzis zgubiliśmy? Od rana nerwy poszukiwania informacji turystycznej. Pozniej rysunki aborygenskie sprzed tysięcy lat, industrialne miasta i porzucone dawne osady.

Dzien w Karratha zaczal się od goraczkowego poszukiwania informacji turystycznej. Przez kol godziny szukaliśmy jeżdżąc w ta i z powrotem budynku z literka „i”. Poddaliśmy się w końcu i przejechaliśmy do Dampier. Obydwa te miasta powstaly z powodu odległych kopalni. Dampier jest portem. Karratha natomiast powstala pozniej ponieważ male miasto Dampier nie moglo pomieścić napływającej ludności. Obydwa miasta zamieszkuje zaledwie 20000 ludzi a wokół miasta widac mieszkania kontenery ustawione dla napływowych pracownikow pobliskich kopalni.

Snieg przy drodze?? Nie, to sol.

Ogolnie nie było by tam nic ciekawego do zobaczenie gdyby nie Burrup Peninsula. W tamtejszym wzgorzach kryja się wydrapane na skalach aborygenskie rysunki sprzed 40000 lat. Po tym jak biali ludzie dotarli do tego miejsca i wyrzneli wszystkich aborygenow. Jedyne co zostalo to wlasnie te wyryte w skale szkice.

Ten duch to symbol bialego czlowieka. Aborygeni po spotkaniu z bialymi ludzmi mysleli ze jestesmy duchami.

Dwa emu na skale. W ten sposob pokazywali co jest jadalne.

Po drodze, podczas ogladania rysunkow spotkalismy gruba pania. Wracala juz z trasy, bardzo zdyszana powiedziala " Ide do samochodu, mam problemy z kregoslupem wiec nie moge tak duzo chodzic" hehehe a pozniej dodala " Zreszta tam takie malowidla, moje dziecko potrafi lepiej narysowac"

Chyba zapomniala ze to rysunki sprzed 40000 lat. ufffff....

Dla kontrastu zaledwie 3 km od wzgorza znajduje się Woolside Petroleum – jedna z największych fabryk wydobywających gaz. Jej dochody stanowia 1% krajowego PKB, a wartości fabryki to około 28 miliardow dolarow. Male centrum turystyczne bardzo fajnie pokazuje caly proces wydobycia gazu i budowe morskich platform, na których wydobywa się gaz. To pomnik upamietniajacy tych co polegli podczas budowy fabryki.

Lunch w parku.

Po zwiedzenie tych dwoch miejsc nie pozostalo nam nic innego jak ruszyc dalej w droge. Wyjazdzajac z miasta natknęliśmy się wkoncu na informacje turystyczna i stwierdziliśmy ze odwiedzimy jeszcze 2 pobliskie miasta ( a raczej male wioski), żeby poczytac o ich slawnej i przykrej przeszłości.

Roebourne wyglądało jak najgorsza dziura na swiecie. Nidgy w zyciu nie chcielibyśmy tam mieszkac. Najstarsze budynki w miescie sa z 1860-80 roku i jest ich parenascie. Pozostale zostaly znieszczone przez cyklony ( nie mielismy pojecia ze ten obszar nawiedzaja az tak mocne cyklony).
Reszta miasta to zakurzone czerwonym pylem domy z blachy. Miasto mogloby służyć jako idealna sceneria do jakiegos horroru.

Przed wyjazdem do Cossack (kolejnej wioski) wstąpiliśmy do galerii gdzie sprzedawane sa aborygenskie obrazy. Jeśli nigdy nie słyszeliście w jaki sposób oni maluja i jak wyglądają ich obrazy to radze żebyście sobie wygooglowali jakies ich rysunki bo sa bardzo oryginalne. Za dlugo by się rozpisywac na temat kropek i kolek, ogolnie mamy plan kupic sobie taki obraz jako pamiątkę z podrozy wiec zapytaliśmy o ceny. Myśleliśmy ze będzie taniej niż w Perth a tu niespodzianka – ceny od 50 do 8000 dolarow. Wybraliśmy nawet jeden obraz ale cena 1160 dolarow wogole nas nie interesuje. Rozmawialiśmy z pania która prowadzi to miejsce jak również z Aborygenami którzy sa autorami tych obrazow. Oczywiście nic nie kupiliśmy musimy znalesc cos na nasza kieszen co będzie nam się obojgu niesamowicie podobac wtedy może wkoncu się skusimy.

Cossack

Mielismy zamiar przenocowac w tej wiosce gdyz zapadal już wieczor gdy tam dotarliśmy. Myślałam ze to mala miejscowość z paroma domkami. Jednakze gdy tam dotarlismy okazalo się ze znajduje się tam tylko jeden hotel którym opiekuje się jakas para ludzi i to na tyle. Jest to niesamowite miejsce, które od razu nas oczarowalo. Cala historia miasta, która zaraz przybliżę tez jest bardzo ciekawa.

Osada powstala gdyz zaczaja się rewolucja perlowa i masowe (jak na tamte czasy) wylawianie perel. Był rok 1860. 20 lat pozniej rozpoczęła się goraczka zlota i do miasta zaczeli napływać nowi mieszkancy. W największym rozkwicie miasto liczylo kolo 300 osob. Niestety goraczka zlota się skończyła, a perly zaczeto wydobywac w Broome. Miasto opustoszalo do 1930 roku. Jakby tego malo w latach 30 cyklon zburzyl wiekszosc budynkow (w tym bank i fabryke zup z zolwi) i w roku 1950 miasto zostalo porzucone. Dopiero starania rzadu australijskiego pozwolily na odrestaurowanie pozostałych budynkow i miasto stanowi teraz tylko i wyłącznie miejsce do zwiedzania. Chcieliśmy tam zostac na noc ponieważ dowiedzieliśmy się ze znajduje się tam tani hotel w starym budynku.Byloby to niewątpliwie ciekawe przezycie. Niestety nikogo tam nie było i mimo ze czekaliśmy i czekaliśmy nikt nie wrócił na recepcje. (Gdzie się podziewal tego się już nigdy nie dowiemy.)

Zycie w Cossak zatrzymalo się sto lat temu. Ruiny budynkow pokazuje jak było duze i tętniło kiedys zyciem. Dzis opustoszale i tajemnicze na dlugo pozostanie w naszej pamieci.

Ponizej zdjecia z Roebourne i Cossack.

Tory pomiedzy Cossack a Roe bourne. Poczatkowe wagony ciagnal kon, zastapiony pozniej lokomotywa.

Dzien 5 i 6 oraz 7

2010-06-12T19:56:00.000-07:00

Ucieczka przed deszczem i piekna Ningaloo Reef to dluzszy przystanek niedaleko Exmouth.

W końcu uciekliśmy przed deszczem. Rano było jeszcze pochmurnie ale przed południem zaczęło się przejaśniać.

Cieszyliśmy się ze słońca jak male dzieci. Dotarliśmy do Exmouth i po odwiedzeniu informacji turystycznej pojechaliśmy do Cape Range National Park. Cale nasze dwa dni minely na nurkowaniu, odwiedzaniu roznych plaz no i łowieniu ryb.

Snurkowac można z plazy. Pare metrow od brzegu ukazuja się przepiekne korale oraz malei duze kolorowe rybki. Do tej pory widzieliśmy już rozne rybki z raf kolarowych ale zazwyczaj korale były biale i zniszczone. Ningaloo Reef zaskoczyla nas jednak i po raz pierwszy mogliśmy oglądać piekne rafy koralowe.

Wieczorem był czas na wedkowanie. Tomek zlapal 3 wielkie ryby.
Pierwsza niezidentyfikowana zostala puszczona na wolność. Była zbyt kolorowa
Druga to – 40 cm.
Trzecia to COMMON DART i mierzyla Az 55 cm.
Do wyfiletowaniu rybki poszly na patelnie.

Spalismy w fajnym kempingu, niedaleko latarnii z której roztaczal się widok na caly półwysep.

Nie wspominałam jeszcze ze na wikszocsi kempingow woda do mycia no i pod prysznicem jest slona. W Australii można latwo zrozumiec co to znaczy brak wody pitnej i susze. Czasami na drodze, wyjeżdżając z miasta, stoja wielie tablice informacyjne. Brak wody pitnej przez nastepne 200 km. Bardzo eazne jest żeby zabierac ze soba przynajmniej 10 l pojemniki z woda i karnistry z benzyna.

Siódmego dnia musieliśmy opuścić to przepiekne miejsce i udaliśmy się w droge do Karratha (600km).

Przy naszej trasie ciagnacej sie kilometrami jedyna atrakcja byly ogromne kopce termitow. Setki wielkich, pomaranczowych kopcy...

Dzien 4

2010-06-12T19:27:00.000-07:00

Zabawy z delfinami…Domy z muszelek …. I istoty, dzięki którym powstało zycie na ziemi to nasz czwarty dzien podroży.

Weszło już nam w krew poranne wstawanie. O 7 rano jesteśmy już na nogach i planujemy kolejny dzien. Pogoda nam nadal nie dopisywała wiec zdecydowaliśmy nie czekać dużo dłużej na słonce i pojechaliśmy do sławnego Money Mia. Może nie bylibyśmy tak rozczarowani gdybyśmy nie widzieli wcześniej delfinów, ale ze już widzieliśmy, karmiliśmy i dotykaliśmy te cudowne zwierzątka to cala interakcja z delfinami w tym specjalnym ośrodku nie powalila nas z nóg.

Ogólnie delfiny przypływają do Money Mia codziennie z samego rana od 50 lat. To już 4 generacja tych ssaków, która regularnie prezentuje się przed turystami. Nas przywitało az 8 dzikich delfinów, z czego 2 malutkie i śliczne baby delfiny. Popisywały się w wodzie robiąc śruby, pływając na plecach – było to niewatpliwie bardzo urocze.

Duże delfiny natomiast podpływały i wystawiały jedno oko nad wodę i obserwowały gapiów. Bardzo się zdziwiłam, gdy opiekunka opowiadała nam o delfinach i gdy użyła słowa ryba delfin obok wydal z siebie śmieszny dźwięk. Wytłumaczono nam, ze delfiny rozumieją słowo ryba i radosnie reagują, gdy tylko je usłyszą.

Następny przystanek to Shell Beach. Czyli muszelkowa plaża. Australia nie jest miejscem gdzie zwiedza się stare kościoły, czy ogólnie miejsca stworzone przez ludzi. Tutaj dostępne sa naturalne pomniki przyrody i w zasadzie tylko takie. Występują tez dziwolągi jak np. różowe jezioro, o którym już wczesniej pisałam i którego zdjecie możecie zobaczyc we wcześniejszym poscie. Gdy w Polsce ktoś by mi powiedział ze stanieje różowe jezioro popukałabym się w glowe powiedziała cos ci sie chyba pomyslilo. A jednak istnieje….Hehehe

Tak samo mogłoby być z muszelkowa plaża. Cala usłana jest malutkimi muszelkami. I na dodatek nie tylko na wierzchu. Muszle siegaja do 5m w głąb. Cały proces osadzania się tych muszelek na brzegu trwał 4000 lat i nadal trwa. Co ciekawe na naszym kolejnym przystanku zobaczyliśmy w końcu muszelkowy dom no i kamieniołom a raczej muszelkolom gdzie wydobywa się a może wykraja bryły muszli.

Ostatni już punkt wycieczki na Word Heritage Area to Hamelin Pool czy plaża ze stromatolitami. Zapytacie, co to te stromatolity? No właśnie postaram się krotko i zwięźle wyjaśnić. Otóż jakieś 3,5 miliarda lat temu istanialy bakterie, które przyczyniły się do powstania tlenu na naszej planecie. Żyły sobie w wodzie i produkowały tlen az doszło do 20% w powietrzu, co umożliwiło rozwój życia. Wszyscy naukowcy myśleli ze te bakterie wyginęły wraz z rozwojem fauny i flory. A tu niespodzianka znaleziona je w Hamelin Pool i buduja one stromatolity.
To te kamienie pod woda.

Na pierwszy rzut oka to zwykle kamienie, ale tak nie jest sa to istoty żywe, które rosna w tempie 1cm na 30 lat. Tutaj w Hamelin Bay przetrwały już 5000 lat i żyją dalej dzięki super słonej wodzie, która wyeliminowała ryby i rośliny i pozwoliła im się rozwijać.

Po zwiedzaniu udaliśmy się do pobliskiego budynku z pamiątkami i czymś do przekąszenia. Siedząc i popijając powoli kawę rozglądaliśmy się po pokoju pełnym starych fotografii. Australia ma niesamowita historie gdzie tak niedawno zdezyly się prymitywna kultura aborygenska i stosunkowo rozwinięta kultura europejska. Ten pokój przenisol mnie gdzie w odlegle czasy zresztą sami sprawdźcie.

Po drodze do Carnarvon zatrzymaliśmy się na punkcie widokowym i wjechaliśmy na gore, która tak de facto wyrosła nie wiadomo skąd.

W Carnarvon lalo i nie chciało przestać. Zdecydowaliśmy ze czas poszukać jakiegoś noclegu. Rozstawienie namiotu nie było możliwe a spanie w samochodzie już nie wchodziło w grę. Niestety wszyscy backpakersi byli już zajęcie tak samo jak budżetowe opcje noclegu. Zajechaliśmy, zatem zobaczyć wielka satelitę, która była wybudowana w latach 60. Uczestniczyla w komunikacji podczas rpogramu kosmicznego Apollo.

Po drodze z Carnarvon minęło nas parę samochodów z naczepami, na których umieszczone były samochody. Dowiedzieliśmy się ze to właśnie w Carnarvon wieczorem odbywają się zawody na Speed Way …. Niestety nie tylko nam pogoda pokrzyżowała plany i zawody zostały odwołane.
Zdecydowaliśmy, zatem jechać dalej w stronę Exmouth. Po drodze rozpadało się jeszcze bardziej i pewnym momencie zaczęło się nawet błyskać. Stwierdziliśmy ze zatrzymujemy się na następnym kempingu.

Nie opisywałam jeszcze o niebezpieczeństwach, jakie czychaja na Ciebie podróżując po Australii. Jeżdżąc samochodem to nie inni kierowcy ani popękane drogi sa przeszkoda (drogi sa eleganckie) tylko dzikie zwierzęta. Średnio, co dziesięć kilometrów na poboczu leży martwy kangur. Do tej pory wiedzieliśmy ich dziesiątki, oprócz kangurów, które stanowiła największą cześć trupów przy drodze widzieliśmy już owce, kozy, emu no i niespodzianka – konia.

Pomyślicie ze często się nie zdarza walnąć w kangura, ale my już na swoim koncie mamy takiego jednego, który niespodziewanie wyskoczył z buszu i przekical na jezdnie w poprzek nawet nie zerkając w nasza stronę. Poza dzika zwierzyna kolejna atrakcja na drogach sa powodzie. Częste znaki ostrzegaja Floodway – Droga zalewana przez wodę – obok stoi miarka, która sięga 2 m wysokości. Prawda jest taka ze tu w Australii ziemia jest tak sucha ze praktycznie woda nie jest wchłaniana w ziemie tylko bardzo szybko tworzy kałuże większe bądź mniejsze – niektóre urwania chmur prowadza do wielkich połaci ziemi zalanych woda.

Na noc zatrzymaliśmy się jak już wspomniałam poza Carnarvon przy Minilya Stadion Roadhouse. Niestety miejsc w motelu nie było a towarzystwo ludzi na kempingu dodało nam otuchy w ta ciemna i mokra noc i zdecydowaliśmy się przespać w samochodzie. Przy wjeździe na parking widniał napis Teren może był zalany – UWAGA.

W takiej atmosferze położyliśmy się spać a w nocy, kiedy zaczynał lać ostry deszcz budziliśmy się sprawdzić czy woda nie sięga już do polowy samochodu.

Właśnie minęliśmy człowieka na rowerze. Na tym bezkresnym ladzie, jedzie on na swoim starym rowerze i żółta plastikowa przyczepka, która się ledwo za nim ciągnie kolszac się z boku na bok. Nie wytrzymaliśmy i zawróciliśmy z trasy żeby z nim pogadać. Nazywa się minima man i ogólnie swoja trasa z Margaret River do Exmouth stara się odbyć przy użyciu minimalnych środków i z minimalnym impastem na naturalne środowisko. Pochodzi z Nowej Zelandii, a na pytanie czy czegoś potruje wyciąga plastikowa butelkę nawet nie w Polowie pełna wody i mówi nie dzięki woda mam wiec jest ok.

Dzien 3

2010-06-12T19:14:00.000-07:00

Brzydka pogoda, nudy i brak planow to nasz dzien trzeci.

Kilometry mijają bardzo szybko 200, 500 a teraz już ponad 1000. Do końca się tego nie czuje, bo nie jesteśmy zmęczeni jazda samochodem nic a nic. Bardzo dobre drogi, nie za dużo zakrętów a mijające samochody stanowią bardziej atrakcje niż utrudnienia na drodze. Czarna asfaltowa droga ciągnie się po sam horyzont, z dwóch stron ozdobiona czerwonym piaskiem, a dalej już tylko busz jak okiem sięgnac.

Niestety dzien trzeci nie był zbyt szczęśliwy gdyż zaczęło padać. Obudziliśmy się w lekko nasiąkniętym woda namiocie, cale szczęście nie lalo i tropik na namiocie nie przeciekał.

Sniadanko na pierwszym kempingu.

Udaliśmy się zatem w stronę Shark Bay. Od Hamelin Pool (gdzie spalismy) ciągnie się World Heritage Area, która obejmuje cały półwysep.

Główne miasto, Denham to jak zwykle żadna turystyczna zagłębie, a raczej spokojne i urocze miasteczko nad piękną zatoka. Spędziliśmy tam cały dzien z zamiarem wędkowania, wieczorem jednakże pogoda pokrzyżowała nam plany i łowienie ryb znowu musimy przełożyć na inny dzien.

Z Denham wyskoczyliśmy na krotki spacer do pobliskiego parku narodowego. Niestety nie wszystkie drogi w parku były dostępne dla 2WD (naped na 2 kola), większość z nich (a co za tym idzie dostęp to pięknych plaż) tylko dla 4WD (naped na 4 kola). Tomek nalegał żebyśmy spróbowali naszym 4WD przedostać się gdzieś w głąb, ale w końcu wróciliśmy do miasta na kolacje przy muzyce na żywo.

Od Perth mamy już przejechane 1200 km, a na mapce to zaledwie mały kawałeczek.

Na dole mapka z przejechana juz trasa.

Odliczanie skonczone ... WOWWWWW

2010-06-03T23:45:00.000-07:00

Dzien 1

Wyjazd z godziny 5 rano zostal przesuniety na godzine 8. Nie dalismy rady wstac. Iza pracowala do wtorku do godziny 22 a pozniej miala pozegnanie z ludzmi z pracy, Tomek natomiast zegnal znajomych w domu :).

Po okolo 3 godzinach jazdy dotarlismy do Nambung National Park niedaleko Cervantes. Bardzo ciekawe miesjce. Z piasku wyrastaja kamienne kolumny zwane PINNACLES.

Hipotez zwiazanych z powstawaniem tych form jest wiele. Jedna mowi o tym ze sa pozostalosciami z korzeni pradawnych drzew albo pradawnych muszli (jeszcze z przed innej epoki). Zostaly odsloniete dosc niedawno kiedy wydmy przesunely sie bardziej w strone ladu :)

Ponizej najlepszy 4WD na swiecie posrod dzikich pinaclles.

Od razu po ksztalcie zorientowalismy sie co nam to przypomina, jednak turysci sa najgorsi i prztargali 2 jaja.

Dalej od tego miejsca ciagnie sie Indian Ocean Drive przez jakies 130 km. Minelismy kilka malych miasteczek po drodze. Wszystko wygladalo tak inaczej niz w Perth.

Thanks Leif for the pocket rocket. It rules!

Zero samochodow po drodze, asfalt przed nami a po bokach busz - ciagnacy sie kilometrami ... gdzie niegdzie spalony

Pomiedzy Greenough a Geraldton przejechalismy trasa "Leaning trees" czyli pochylonych drzew. W skutek ciaglych wiatrow z nad oceanu drzewa poklaniaja sie w strone ladu.

W Geraldton chcielismy zjesc lobstera ( tutaj znany jako crayfish) czyli po prostu homar jednak pustki na miescie i niezbyt duzy wybor w knajpach spowodowal ze opuscilismy te miasto i udalismy sie jeszcze parenascie kilometrow wzdluz wybrzeza.

Ponizej kilka statystyk pokazujacych jak odlegle sa od siebie miejscowosci w Zachodniej Australii oraz jak malo osob zyje w tym calym stanie poza Perth.

Cervantes
Odleglosc od Perth - 250km
Populacja - 500 osob
Geraldton
Od Perth - 430 km
Populacja - 37000 osob

Pierwszego dnia skonczylismy z 520 km na liczniku. :)

Dzien 2

Z Coronation Beach wyruszylismy nad ranem okolo 5:30. Dzieki temu zaoszczedzilismy na oplacie za miejsce do biwakowania. Tak czy tak spalismy w samochodzie i poranna pobudka wyszla nam na dobre.

Nie moglismy sie doczekac wschodu slonca ( niestety dopiero o 7:30) poniewaz jechalismy w strone Port Gregory, gdzie znajduje sie Hutt Lagoon a inaczej Pink Lake. Pogoda niestety nam nie dopisala i przy wschodzie slonca niebo bylo dosc zachmurzone, jednak niewatpliwie jezioro nie bylo niebiskie a raczej rozowo- purpurowe.

Po ekscytacji rozowym jeziorem udalismy sie do Kalbarri i pobliskiego Kalbarii National Park. Tam zjedlismy przepyszny lunch.

Do parku dojezdza sie piaskowa droga jakies 30 km. Na miejscu mozna sie udac na 8 km treking. My niestety zdecydowalismy sie zobaczyc najblizsze atrakcje czyli Natural Window i ZBend.

Naprawde przemeczeni wuruszylismy w strone Denham. Chcielismy dostac sie jak najblizej wody przed zachodem slonca, minelismy Billabong Roadhouse and Overland Roadhose i wkoncu zatrzymalismy sie w Hamelin Station (zupelnie przez przypadek). Rozbilismy namiot, zrobilismy kolacje i poszlismy spac.

Poza Kalbarii robi sie bardzo pusto, nie ma zadnych miejscowosci jedynie roadhouse to miejsca gdzie mozna cos zjesc i zatankowac samochod. Hamelin Station to miejsce ktore prowadza 2 osoby. Nie wiem jak one moga tak zyc z daleka od calej cywilizacji. Wode do picia uzdatniaja z deszczowki, woda do mycia pochodzi z pobliskiego stawu i jest lekko slona. Energie produkuja sobie sami.

Cale miejsce wygladalo jak z filmu. Oprocz nas na kempingu byla tylko jeszcze jedna para starszych ludzi z olbrzymim jeepem, ktory transformowal sie w przyczepe kempingowa badz dom na kolach jak kto woli. :)
Ogolnie bardzo duzo ludzi podrozuje w wielkich jeepach z wielkimi naczepami badz w vanach. My z naszym malym jeepkiem mozemy byc niejako atrakcja.

Port Gregory
Od Perth - 520 km
Populacja - 50 osob
Kalbari
Od Perth - 620 km
Populacja - 1600 osob
Hamelin station
Od Perth - 800 km
Populacja - 10 osob ?

Perth

2010-05-29T19:04:00.000-07:00

Wreszcie panorama Perth. Juz od dawna chcielismy ja zamiescic na blogu, ale Tomek niechcacy skasowal zdjecia z aparatu no i nie bylo jak. Wczoraj z okazji pieknej pogody ( bo ostatnio u nas deszczowo) pojechalismy do Kings Parku i zrobilismy pare fotek, wynik ponizej.

Takie male podsumowanie

2010-05-27T00:26:00.000-07:00

Od naszego wyjazdu z domu minelo juz ponad 7 miesiecy. Nie latwo jest ocenic ten czas jednym stwierdzeniem, poniewaz czasami bywalo ciezko i smutno (az chcielismy wracac do domu), natomiast innym razem super zabawnie i radosnie.

Czeka nas juz kolejna wyprawa - do przejechania jakies 10.000 km plus podroz do Tajlandii. W czasie wolnym od pracy i przygotowan do wielkiej wyprawy, przegladam sobie od czasu do czasu stare zdjecia i przypominam jak to sie wszytsko zaczelo.

Rozpoczelismy podroz w pazdzierniku razem z moim tata. Podrozowalismy po Malezji i Tajlandii. Najrozniejszymi srodkami transportu przebylismy okolo 5000 km w niecale 1,5 miesiaca.

Nauczylismy sie jak zrobic slynna papaja salad, kokosowy ryz z mango i inne tajskie potrawy. Posmakowalismy najrozniejszych potraw z calej azji.

Byly chwile radosne i leniwe w pieknych resortach, na najpiekniejszych wyspach na ziemi i widoki zapierajace dech wpiersiach...

jak rowniez mniej ciekawe miejsca i hotele ktorych standardy hotelarstwa zmierzyc nie moga. hihi :)

Poznalismy ludzi: jadac autobusem, czekajac na taksowke czy robiac zakupy w sklepie, ktorzy zachwycili nas swoja zyczliwoscia.

Pewien czlowiek z Kuala Terrengau obwiozl nas po calym miescie i okolicy, pokazal najlepsze zakatki miasta, swiatynie i zabytki. Spedzilismy caly dzien z jego rodzina po czym jak zapytalismy ile jestesmy dluzni powiedzial ze nic bo byla to przyjemnosc dla niego porozmawiac sobie po angielsku.

Byli tez tacy co probowali nas okrasc jak np. maly incydent niedaleko dworca w KL. O takich wydarzeniach sie nie zapomina, ale wspomnienia nie sa juz takie gorace i milo pamietac ze wszytsko sie dobrze skonczylo.

Zderzenie wielu kultur i religii, ktore nie wiem czy w Polsce byloby mozliwe.

Kontrasty

Pierwszy drink z malego wiaderka

Pierwsze Boze Narodzenia w 30 stopniowym upale

Pierwsza walka tajskiego boksu

Pierwsze spa w ktorym zamiast cazek sa rybki

Pierwsza stacja benzynowa ktora wyglda jak bar z oranzada

I nie pierwszy zespol z muzyka disco przy ktorej sie nikt nie bawi

Oraz wiele wiele innych zaskakujacych, smiesznych i niesamowutych wspomien...

"Życie nasze składa się z krótkich momentów
Cudownych chwil czy przykrych incydentów
Niczego nie przegapię
Wszystkie je łapię
Korzystam z talentu
Przelewam go na papier
Więc łapię chwile ulotne jak ulotka
Ulotne chwile łapię jak fotka
Dbam, by chwile ulotne jak notka
Nie uleciały jak ulotna plotka "

( Z pozdrowieniami dla Swiatka)

Panorama City Beach

2010-05-26T18:06:00.000-07:00

Juz od tygodnia mamy brzydka pogode w Perth. Ulewne deszcze 10 razy dziennie poprzeplatane sloncem ktore ledwo co wyglada zza chmurki. Natomiast milo slyszec ze w Polsce zaczelo robic sie cieplej. Pozdrawiamy :)

Zjedlibyscie kangura?

2010-05-20T03:48:00.000-07:00

Kiedy po przyjezdzie do Australii uslyszelismy ze mozna w sklepie kupic mieso z kangura popukalismy sie glowe. Po glebszym zastanowieniu kangur w Australii to jak dzik czy sarna w Polsce, dlatego tez stwierdzilismy ze czas wyprobowac lokalna potrawe i zakupilismy steki z kangura.

A tutaj juz przygotowany kangur w sosie BBQ z salatka. Smacznego !!!

Nowa przygoda

2010-04-18T20:34:00.000-07:00

Nasi bliscy znajomi wiedza juz o planach nastepnej wyprawy - bo taka juz niedlugo przed nami. Powoli biore sie wiec za uaktualnianie bloga i bede zamieszczac, obiecuje, coraz wiecej zdjec i komentarzy. Za 7 tygodni wyruszamy w dluga trase. Zaczynam w Perth i bedziemy malymi kroczkami poruszac sie na polnoc. Najwazniejsze miejsca na naszej trasie to Monkey Mia, Coral Bay, Broome i przepiekny park narodowy niedaleko Darwin. Przewodniki juz przeczytane i wszytsko ( powiedzmy) zaplanowane. Sprzet kampingowy juz zaczelismy kupowac.

Pierwszy etap trasy z Perth do Darwin bedziemy robic w 2 tygodnie. Poznije lecimy do Azji na jakies 20 dni. Tam spotykamy sie z rodzicami (bardzo duza zajawka) a pozniej juz tylko Darwin Gold Coast. Cala trasa w Australii to jakies minimum 8500 km wiec mamy nadzieje ze wszytsko przejdzie gladko.

W Gold Coast od lipca zaczynam szkole no i kolejny etap zycia w Australii. :)

Caversham Park

2010-04-18T09:17:00.000-07:00

Wczoraj bylismy w Caversham Park, ktory znajduje sie jakas godzine drogi od naszego domu. W zwiazku z tym ze sporo pracujemy ciezko nam jest znalesc wspolny dzien wolny. :(
Jednakze wkoncu udalo nam sie a ponizej pare fotek z tej krotkiej wycieczki.

Zdecydowanie najciekawsza czescia parku byla mozliwosc spotkania z kangurami. Nie dosc ze mozna bylo przyjrzec sie im z bliska to rowniez dotykanie, karmienie i przytulanie nie bylo zakazane.

Kangury przyjmuja najrozniejsze pozy czasami az trudno uwierzyc jak bardzo przypominaja w tym ludzi. :)

Drapanie po tylku hehe

Ten kangurek byl najmilusinski ze wszystkich. Mial najmilsze futerko i lubil drapanie brzuszka.

Na sam koniec mozna bylo tez przyjrzec sie misiom koala z bliska. Mozna bylo doknac ich futerko i poparrzec jak leniwy tryb zycia prowadza. Spia 20 godzin dziennie, odzywiaja sie tylko lisciami eukaliptusa i to by bylo na tyle... Niestety sa gatunkiem wymierajacym i dlatego tak wazne bylo dla nas je zobaczyc.

Niewiele ludzi wiedzialo o tym ze Perth pare tygodni temu wydazyla sie mala katastrofa pogodowa. Wszytsko zaczelo sie popoludniu kiedy zaczal padac deszcz (po raz pierwszy po lecie - czyli jakis 3 miesiacach). Nie zapowidalo sie nic wielkiego, kiedy wkoncu mala mzawka przemienila sie w siarczysty deszcz. Dawno nie wiedzialam czegos takiego. Bylam wtedy w szkole i mialam wlasnie wychodzic do pracy. Zazwyczaj zajmuje mi to 5 minut, ale ulewa i silny wiatr uniemozliwily mi wyjscie. Wiatr naginal drzewa, przestawial kosze na smieci i przewracal rowery. (wialo 120 km/h). Wkoncu zaczal padac grad. Bylam bardzo zaskoczona gdyz jeszcze rano swiecilo w Perth slonce i chodzilam na krotki rekaw. Takiej zmiany pogody jeszcze w zyciu nie widzialam.
Ogolnie w Perth z powodu grado bicia ( rozmiar gradu dochodzi do wielkosci pilki golfowej) doszlo do wielkich zniszczen. Cale miasto zostalo sparalizowane. Dachy mieszkan pozrywane, metro zalane, ulice i domy zalane, szok !!!
Do najwiekszej tragedii doszlo obok parku w centrum miasta gdzie obsunela sie czesc wzgorza i lawina blotna zeszla w dol zalewajac mieszkania w pieknych apartamentowcach. U gory zdjecie z parku obok naszego mieszkania gdzie ogolnie nie ma zadnych oczek wodnych. Po burzy utowrzylo sie male jeziorko i ludzie wyszli pobiegac z pasmi oraz posmigac na skinboardzie.

Kiedy dotarlam do pracy mialam sporo roboty. Trzeba bylo zebrac wode z podlogi, poniewaz zalewala nas lejac sie z sufitu. Podczas sprzatania tuz przed moim nosem - zawalil nam sie dach na zewnatrz budynku i runal na stoly i krzesla.

Ostanie zdjecie pokazuje jak wygladaly samochody po tej tragedii. Co dziesiaty samochod nastepnego dnia mial powgniatana karoserie. Cale szczesie Tomek schowal nasz samochod pod dach na stacji benzynowej inaczej spotkalo by nas to samo.
Wszytskie salony samochodowe z setkami samochodow na zewnatrz zostaly zbombardowane i nastepnego dnia jadac do pracy ogladalam sobie rozmiar szkod jakie wyrzadzila krotka burza.

Rusty Drug Aware Pro

2010-03-24T06:39:00.000-07:00

W dniach 16-21 marca w Margaret River odbyly sie wielkie zawody surfingowe sponsorowane przez Rusty.
Wraz z Orlem wybralismy sie tam w sobote 20-ego abym pierwszy raz w zyciu mogl zobaczyc swiatowa czolowke zawodowych surferow, ktorzy zjechali sie z calego swiata.
Margaret River znane jest z poteznych fal, ktore osiagaja 3 do 4 metrow.
My bylismy swiadkami finalow na okolo 2 metrowych falach. Calej imprezie towarzyszyly oczywiscie imprezy taneczne, pokazy filmow oraz galerie zwiazane z surfingiem.
W jednej z nich spotkalismy znajomych Orla, ktorzy wlasnie odpalaja w Australii nowy deskorolkowy magazyn o nazwie Soggybones.

Przynajmiej moglem Marcinowi deske nosic

Taj Burrow w akcji

Zwyciezca nie moze dotknac ziemi po wyjsciu z wody az do wreczenia nagrod.

Taj Burrow i Josh Kerr

Zwyciezca zawodow Josh Kerr USA i oczywiscie TD Polska

Rottnest Island

2010-03-07T21:56:00.043-08:00

Kolejna udana wycieczka za nami :) W niedziele wybralismy sie na pobliska wyspe Rottnest. Niedziela jest jedynym dniem kiedy ani ja ani Tomek nie pracuje wiec caly dzien mozemy przeznaczyc na wypad poza miasto. Do Rottnest plynie sie z Fremantle niecale 30 minut (mozna wybrac inny port jednakze z Fremantle jest najtaniej :)). Juz o godzinie 8 bylismy na miejscu i po odwiedzeniu Visitors Centre ruszylismy w droge. Po wyspie mozna poruszac sie miejscowym autobusem albo mozna wynajac rowery co w naszym wypadku nie wchodzilo w gre.
Ponizej mapka wyspy.

Przy molo przywital nas pelikan :)

Cala wyspa jest dosc dobrze zorganizowana. Wylane sa asfaltowe drogi dla rowerow i autobusow i jest to raczej dosc popularne miejsce na wakacje wsrod Ozzi. Male domki na wyspie z kartonow :) przypominaja troche stare polskie komunistyczne osrodki letniskowe. Ponizej kapliczka.

Oczywiscie na wyspie nie obylo sie bez tragicznych historii. W pewnym okresie znajdowalo sie tam wiezienie dla Aborygenow. Zatrzymajlismy sie przy cementarzu zeby przeczytac o ich tragicznych losach.
Zostali przywiezini na wyspe za zbrodnie ktorych nie rozumieli... wiecej napisze w kolejnym poscie i postaram sie napisac w skrocie o historii Aborygenow w Australii po tym jak najechali ich Brytyjczycy.

Wyspa szczyci sie zwierzatkami Quokka. Sa to male gryzonie od ktorych wziela sie nazwa wyspy. Rottnest ( z holenderskiego) - Rat - pierwsi odkrywcy mysleli ze te gryzonie to duze szczury dlatego tez nazwali wyspe Rottnest ( co pierwotnie oznaczalo wyspe szcurow) bleeeee Takie sliczne miejsce :)

Quokkas mozna zobaczyc tylko i wylacznie na wyspie Rottnest i nigdzie indziej na swiecie. Jak to powiedzial na wspollokator sa w doskonalej wielkoscina jednoosobowy posilek dlatego niestety na innych obaszarach w Australii wyginely.

Pierwszy przystanek - zatoczka tzw Basen - "the basin"

Longbeach Bay

Little Salmon Bay

Salmon Bay

Ricky Bay

Okolo 18 wyruszylismy do domu. Zmeczeni po calym dniu na sloncu wskoczylismy do lozka i zasnelismy w przeciagu paru sekund.